Monika Olejnik
Monika Olejnik (2016) | |
Pełne imię i nazwisko |
Monika Ewa Wasowska |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
11 lipca 1956 |
Zawód, zajęcie | |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() |
Monika Olejnik, właśc. Monika Ewa Wasowska[1] (ur. 11 lipca 1956 w Warszawie) – polska dziennikarka radiowa, telewizyjna i prasowa.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończyła XLVI Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Czarnieckiego w Warszawie. Studiowała zootechnikę w SGGW[2]. Ukończyła również dziennikarskie studia podyplomowe na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 odbyła staż w redakcji rolnej programu I PR[2].
Swoją karierę dziennikarską zaczęła w programie I Polskiego Radia, gdzie odbywała staż. W latach 1982–2000 pracowała w programie III PR[2], gdzie popularność przyniosły jej wywiady z politykami i postaciami życia publicznego w audycji Salon polityczny Trójki[3]. W drugiej połowie lat 80. była związana razem z mężem Grzegorzem Wasowskim z trójkową audycją Nie tylko dla orłów. 9 maja 1987 była jednym z pierwszych przedstawicieli mediów na miejscu katastrofy lotniczej „Kościuszki”[4]. Od stycznia 2001 do czerwca 2016 pracowała w Radiu Zet[5], gdzie prowadziła rozmowy z politykami w audycji Gość Radia Zet[6] i w programie Siódmy dzień tygodnia[7].
W latach 1997–2003 prowadziła rozmowy w programie TVN Kropka nad i[8]. Od września 2004 do lipca 2006 była gospodynią programu publicystycznego Prosto w oczy w TVP1. Od 11 września 2006 ponownie prowadzi program Kropka nad i, tym razem na antenie TVN24. Wiosną 2021 przeprowadzała wywiady z przedstawicielami kultury w programie Monika Olejnik. Otwarcie w serwisie TVN 24 Go[9].
W „Gazecie Wyborczej” publikuje w wydaniach piątkowych felietony na aktualne tematy polityczne, a poprzednio razem z Agnieszką Kublik przygotowywała wywiady z cyklu Dwie na jednego. W 2007 ukazała się książka pod tym samym tytułem, zawierająca 25 wywiadów przeprowadzonych przez Olejnik i Kublik.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jej ojciec, Tadeusz Olejnik (1932–2015)[10][11][12], od 1955 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej, później był pracownikiem Służby Bezpieczeństwa MSW, w którym dosłużył się stopnia majora[13][14].
Jej pierwszym mężem był inżynier elektryk Mateusz Praczuk (zm. 2014), którego poślubiła jako studentka w wieku 20 lat. Małżeństwo zakończyło się rozwodem z winy Praczuka[15]. Była też żoną dziennikarza i satyryka Grzegorza Wasowskiego, z którym ma syna Jerzego (ur. 1985)[16][17][18]. Od 1996 jej życiowym partnerem jest dziennikarz sportowy Tomasz Ziółkowski (ur. 1971)[19].
Ma starszego brata Jacka (ur. 1954). Jest on kapitanem żeglugi wielkiej[20].
W maju 2024 ujawniła, że zachorowała na chorobę nowotworową (nowotwór piersi), w związku z czym przeszła zabieg operacyjny[21].
Odznaczenie
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2000[22][23].
Nagrody i nominacje (wybrane)
[edytuj | edytuj kod]- 1992: Nagroda im. Bolesława Prusa
- 1995: Laureatka Wiktora
- 1998: Nagroda Grand Press[24]
- 1999: Kobieta Roku miesięcznika „Twój Styl”
- 2000: Nagroda Fundacji imienia Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich
- 2000: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
- 2000: Laureatka Wiktora
- 2001: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
- 2001: Laureatka SuperWiktora
- 2002: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
- 2003: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
- 2005: Nagroda Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVP1 „Prosto w oczy”
- 2006: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVP1 „Prosto w oczy”
- 2007: 2. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[25]
- 2007: Nominacja do Nagrody Mediów Niptel[26]
- 2008: 4. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[27]
- 2008: Nominacja do Wiktora w kategorii „Najwyżej ceniony komentator lub publicysta”
- 2009: 2. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[28]
- 2009: Nominacja do Wiktora w kategorii „Najwyżej ceniony komentator lub publicysta”[29]
- 2009: Laureatka plebiscytu miesięcznika „Machina” na Syrenkę Warszawską 2008[30]
- 2009: Laureatka Nagrody Złotej Wagi przyznawanej dziennikarzom przez Naczelną Radę Adwokacką[31]
- 2011: Nagroda MediaTory za całokształt pracy dziennikarskiej[32]
- 2012: Nominacja do Nagrody Kisiela w kategorii „Publicystyka”[33]
- 2012: Nominacja do Róż Gali w kategorii „Media”[34]
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Fabularne
[edytuj | edytuj kod]- Czuję się świetnie (1983) – dziennikarka na konferencji prasowej[35]
- Pora na czarownice (1993) – jako reporterka telewizyjna[36]
- Oficerowie – serial telewizyjny (2006), odc. 9. (Dzieci i Wdowy) i 10. (Nieznani sprawcy) – jako dziennikarka[37]
Dokumentalne
[edytuj | edytuj kod]- cykl Czarny serial, odc. Kościuszko cz. II, scenariusz i reżyseria: Tomasz Orlicz, TVP 2001, 21 min[4][38]
Teatr telewizji
[edytuj | edytuj kod]- Kopciuszek (2005) – jako Kopciuszek[39]
Dubbing
[edytuj | edytuj kod]- Rybki z ferajny (2004) – jako reporterka Katie Current
- Jeż Jerzy (2010/11) – jako ona sama[40]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Monika Ewa Wasowska [online], infoveriti.pl [dostęp 2019-02-20] .
- ↑ a b c P. Semka. Olejnik na froncie III RP. „Uważam Rze”. s. 24. ISSN 2082-8292.
- ↑ Marta Uler , Monika Olejnik: Drugiej takiej nie ma [online], kobieta.interia.pl, 14 listopada 2016 [dostęp 2020-04-14], Cytat: "Przełomem na drodze zawodowej Olejnik okazał się "Salon Polityczny Trójki"." (pol.).
- ↑ a b Czarny serial – Kościuszko cz. II (youtube).
- ↑ Monika Olejnik odchodzi z Radia ZET. Konrad Piasecki poprowadzi audycję „Gość Radia ZET”. [dostęp 2016-06-26].
- ↑ Ostatni program „Gość Radia Zet” prowadzony przez Monikę Olejnik. [dostęp 2016-06-26].
- ↑ Ostatni program „7 Dzień Tygodnia” prowadzony przez Monikę Olejnik. [dostęp 2016-06-26].
- ↑ Mateusz Bugajski , Monika Olejnik [online], tvnfakty.pl, 17 marca 2017 .
- ↑ Agata Małkowska-Szozda , "Monika Olejnik. Otwarcie” – nowy program w TVN24 Go [online], Press.pl, 11 maja 2021 .
- ↑ Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-07-15].
- ↑ Zmarł ojciec Moniki Olejnik. onet.pl. [dostęp 2019-02-20].
- ↑ Zmarł ojciec Moniki Olejnik. Nie żyje major Tadeusz Olejnik.. fakt.pl. [dostęp 2019-02-20].
- ↑ W najnowszym „Newsweeku” Monika Olejnik o autorach „Resortowych dzieci”: Współcześni donosiciele. polska.newsweek.pl, 19 stycznia 2014. [dostęp 2014-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 lutego 2014)].
- ↑ Ruch Palikota zapowiada jawność ws. Nowickiej i żałuje publikacji o Olejnik. gazeta.pl, 9 listopada 2011. [dostęp 2014-05-25].
- ↑ Monika Olejnik oburzona tekstem „Super Expressu” o jej pierwszym mężu. „Przypomina mi o bólu spowodowanym przemocą”. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2023-01-19]. (pol.).
- ↑ Jerzy Kamil Wasowski [online], infoveriti.pl [dostęp 2019-02-20] .
- ↑ Monika Olejnik: Nie opuszcza mnie niepewność. zwierciadlo.pl, 24 września 2012. [dostęp 2013-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 grudnia 2013)].
- ↑ Monika Olejnik została teściową. onet.pl, 31 maja 2013. [dostęp 2013-12-15].
- ↑ Sergiusz Królak , Monika Olejnik i Tomasz Ziółkowski - historia miłości. Wzięli ślub? [online], plejada.pl, 22 marca 2017 .
- ↑ Monika Olejnik: najmłodsza z rodzeństwa [online], teleshow.wp.pl, 11 lipca 2014 [dostęp 2019-02-20] .
- ↑ Monika Olejnik o walce z nowotworem. Przeszła operację i zachęca do regularnych badań. tvn24.pl, 13 maja 2024. [dostęp 2024-5-20].
- ↑ M.P. z 2001 r. nr 4, poz. 78 – pkt 41. (jako Monika Ewa Wasowska)
- ↑ Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim z okazji 75-lecia Polskiego Radia. prezydent.pl, 2000-12-07. [dostęp 2014-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)].
- ↑ Grand Press 1998.
- ↑ Najbardziej wpływowe Polki: Jaworowicz, Olejnik i Kwaśniewska wirtualnemedia.pl 2007-09-24.
- ↑ Nagroda Mediów Niptel 2007 – znamy nominowanych wirtualnemedia.pl 2007-06-25.
- ↑ Olejnik najbardziej wpływową Polką wirtualnemedia.pl 2008-02-17.
- ↑ Prestiżowa nagroda dla Moniki Olejnik [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Kinga Rusin, Tomasz Lis, Monika Olejnik i Szymon Majewski walczą o Wiktory [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Monika Olejnik jako Syrenka Warszawska ‘Machiny’ [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Monika Olejnik laureatką nagrody Złotej Wagi [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Monika Olejnik nagrodzona główną nagrodą w plebiscycie MediaTory – Wiadomości [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Nagrody Kisiela 2012 – lista nominowanych – WPROST.pl [online], wprost.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Róże Gali. Nominacje. Danuta Wałęsa pokona Stuhra? [online], fakt.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Czuję się świetnie w bazie filmpolski.pl
- ↑ Pora na czarownice w bazie filmpolski.pl
- ↑ Oficerowie w bazie filmpolski.pl
- ↑ Czarny serial – Kościuszko cz. II w bazie filmpolski.pl
- ↑ Kopciuszek w bazie filmpolski.pl
- ↑ Jeż Jerzy w bazie filmpolski.pl
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Monika Olejnik w bazie filmpolski.pl
- Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego
- Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy dziennikarze telewizyjni
- Redaktorzy PR3
- Dziennikarze Radia Zet
- Osobowości telewizyjne związane z TVN
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Urodzeni w 1956