Mini-ITX
Ten artykuł wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji. |
Standardy płyt głównych | |
![]() Płyta główna Zotac ION D mini-ITX | |
Projektant | |
---|---|
Data wprowadzenia | |
Pochodna |
ITX, Nano-ITX, Pico-ITX, Mobile-ITX |
Szczegóły standardu | |
Wielkość płyty |
170×170 mm |
Mini-ITX – standard płyt głównych o wymiarach 170 × 170 mm, zaprojektowany przez VIA Technologies w 2001 roku[1]. Są z reguły stosowane w komputerach typu small form factor . W domyśle miały być produktem niszowym, chłodzonym pasywnie z niskim poborem mocy, co pozwalałoby je stosować w domowych komputerach multimedialnych HTPC lub innych małych jednostkach. Obecnie[kiedy?] komputery mini-ITX są stosowane jako centra multimedialne, stacje robocze oraz zestawy do grania[potrzebny przypis].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/VIA_Mainboards_Form_Factor_Comparison.jpg/504px-VIA_Mainboards_Form_Factor_Comparison.jpg)
Wygląd i budowa
[edytuj | edytuj kod]Płyty główne mini-ITX posiadają cztery otwory montażowe, umiejscowione w standardzie ATX. To samo tyczy się zaślepki do portów płytki oraz karty rozszerzeń, obecnie PCI Express. Niektóre modele płyt posiadają dodatkową kartę rozszerzeń, w postaci sekcji zasilania, która nie zmieściła się na zadanej powierzchni, koło gniazda procesora.
Wspomniana wcześniej karta rozszerzeń PCI Express, służy głównie do montażu karty graficznej i w zależności od zastosowanej obudowy komputerowej (typu big tower, midi tower, mini tower, cube, SFF i wielu innych.) potrafi zmieścić jednostki z niskiej, średniej i wysokiej półki wydajnościowej.
Płyty główne mini-ITX mają po dwa banki pamięci operacyjnej. Są także modele z czterema gniazdami, ale w tym wypadku jest to płyta bardziej pod stację roboczą lub serwer. W zależności od zastosowanego chipsetu oraz procesora możemy zamontować od 8 do 64 GB standardowej pamięci operacyjnej (DDR, DDR2, DDR3 lub DDR4) lub pamięci typu SO-DIMM.