Kość główkowata
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Capitate_bone_%28left_hand%29_-_animation01.gif/250px-Capitate_bone_%28left_hand%29_-_animation01.gif)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Carpus.png/300px-Carpus.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Gray227.png/300px-Gray227.png)
Kość główkowata (łac. os capitatum) – największa z ośmiu kości nadgarstka człowieka, leżąca w szeregu dalszym, pomiędzy kością czworoboczną mniejszą i kością haczykowatą[1]. Jak inne kości nadgarstka (z wyjątkiem kości grochowatej) jest nieregularnie sześcienna, ma sześć powierzchni[1]. Wyróżnia się w niej część górną, inaczej głowę (łac. caput), węższą część pośrednią, czyli szyjkę (łac. collum) oraz część dolną (łac. corpus). Okrągła i gładka powierzchnia bliższa (górna) łączy się z kością księżycowatą, a powierzchnia dalsza (dolna) z kościami śródręcza: II, III i IV. Powierzchnie dłoniowa i grzbietowa są nierówne, pierwsza z nich łączy się z mięśniem przywodzicielem kciuka. Zazwyczaj równa powierzchnia łokciowa łączy się z kością haczykowatą, a wypukła powierzchnia promieniowa – z kością łódeczkowatą i kością czworoboczną mniejszą[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 465–468, ISBN 978-83-200-4323-5 .