Kazimierz Kamiński (aktor)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
9 września 1928 r. |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Tablica_Kazimierz_Kami%C5%84ski_ul._Wiejska_21.jpg/170px-Tablica_Kazimierz_Kami%C5%84ski_ul._Wiejska_21.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Kazimierz_Kami%C5%84ski_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Kazimierz_Kami%C5%84ski_-_gr%C3%B3b.jpg)
Kazimierz Kamiński (ur. 1 marca 1865 w Warszawie, zm. 9 września 1928 tamże) – polski aktor i reżyser.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Kariera aktorska rozpoczęła się od występów od roku 1884 na scenie ogródkowej „Eldorado” w Warszawie oraz w wielu zespołach teatralnych na polskiej prowincji, później także w Odessie, Petersburgu (1891) i Chicago (1892). W latach 1893–1901 pracował w Krakowie, a w latach 1901–1904 we Lwowie. W roku 1908 zaczął występować w Warszawie (m.in. w Teatrze Rozmaitości i Teatrze Narodowym).
Uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich aktorów. Jego kreacje poprzedzała szczegółowa analiza psychologiczna. Jako pierwszy zastosował realizm gry aktorskiej w pełnym rozumieniu tego słowa.
Jako aktor odznaczał się wybitną inteligencją i niezwykłą starannością w opracowaniu ról, z których stwarzał prawdziwe arcydzieła sztuki scenicznej, zwłaszcza w zakresie dramatu psychologicznego.
Pracując w krakowskim Teatrze Miejskim stworzył m.in. rolę Stańczyka w "Weselu" Wyspiańskiego. Dla tego samego autora stał się "przyczyną" stworzenia studium o "Hamlecie", Bajdalski w „Panu Damazym”, król w „Mazepie”, kardynał w „Don Carlosie”, Mefisto w „Fauście”, „Bogaty wujaszek” Kalwersa, Łącki w „Złotem runie”, „Fryderyk Wielki” Nowaczyńskiego i in.
W Warszawie reżyserował m.in. Głupiego Jakuba Tadeusza Rittnera (1920) i Mazepę Juliusza Słowackiego (1924).
2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Kazimierz Kamiński został pochowany na cmentarzu Powązkowskim[2] (kwatera 20-6-17)[3].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]- We wrześniu 1978 na kamienicy przy ul. Wiejskiej 21, w której mieszkał i zmarł Kazimierz Kamiński, odsłonięto tablicę pamiątkową[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
- ↑ Pogrzeb Kamińskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 212 z 15 września 1928.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: KAZIMIERZ KAMIŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-07] .
- ↑ Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 243. ISBN 83-01-06109-X.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zofia Jasińska, Żywot Kazimerza Kamińskiego, Warszawa, 1976, Państwowy Instytut Wydawniczy.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Kazimierz Kamiński w bazie IMDb (ang.)
- Kazimierz Kamiński w bazie Filmweb
- Kazimierz Kamiński w bazie filmpolski.pl
- Kazimierz Kamiński, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-09] .