Katarzyna Grey
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Lady_Katherine_Grey_and_her_son_Lord_Edward_Beauchamp_v2.jpg/250px-Lady_Katherine_Grey_and_her_son_Lord_Edward_Beauchamp_v2.jpg)
Katarzyna Grey (ur. 25 sierpnia 1540 w Leicesterze, zm. 26 stycznia 1568) – angielska arystokratka, hrabina Hertford w latach 1560-1562 jako żona Edwarda Seymoura, młodsza siostra królowej Anglii Joanny Grey, córka Henry'ego Greya i Frances Brandon.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodzenie
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w 1540 r. w Bradgate Park w okolicach Leicesteru. Była drugą córką Henryka Greya, markiza Dorset i Frances Brandon. Miała dwie siostry: starszą Joannę i młodszą Marię. Ze strony matki jej dziadkami byli: Charles Brandon, 1. książę Suffolk i Maria Tudor, królewna angielska[a]. Ze strony ojca była prawnuczką Thomasa Greya, 1. markiza Dorset, syna królowej Elżbiety Woodville i jej pierwszego męża Johna Greya.
Sojusz z księciem Northumberland
[edytuj | edytuj kod]Na mocy aktu sukcesji z 1544 r. król Henryk VIII przyznał Frances Brandon i jej potomkom miejsce w kolejce do tronu po swoich córkach Marii i Elżbiecie, wydziedziczając tym samym wszystkich potomków swojej starszej siostry Małgorzaty Tudor[1]. Na początku 1553 r. książę Northumberland John Dudley, świadomy pogarszającego się stanu zdrowia Edwarda VI, zwrócił się ku matce Katarzyny chcąc się zabezpieczyć[2]. Rodziny szybko doszły do porozumienia i w kwietniu 1553 r. rozpoczęto przygotowania do ceremonii ślubnych[2].
23 maja 1553 r. Katarzyna została żoną Henry'ego Herberta, dziedzica hrabiego Pembroke i siostrzeńca królowej Katarzyny Parr[3]. Dwa dni wcześniej jej siostra Joanna wzięła ślub z Guildfordem Dudleyem, synem księcia Northumberland[3].
Latem 1553 r. umierający Edward VI zmienił wolę ojca i obwieścił swoją decyzję w zakresie dziedziczenia tronu - korona miała przypaść siostrze Katarzyny, Joannie[2]. W ten sposób król wydziedziczył swoje siostry. Joanna została królową Anglii, jednak została obalona przez Marię po 9 dniach. 19 lipca 1553 r. teść Katarzyny publicznie poparł królową Marię, podobnie jak jej ojciec książę Suffolk[1].
W lutym 1554 r. z rozkazu królowej Marii stracono ojca, szwagra i siostrę Katarzyny[2]. W tym samym roku unieważniono również jej małżeństwo.
Uwięzienie
[edytuj | edytuj kod]W 1558 r. królową Anglii została Elżbieta I. Z uwagi na testament Henryka VIII Katarzyna była jej potencjalną następczynią[1]. Dodatkowo jej prawa do tronu, jako protestantki i najstarszej żyjącej wnuczki Marii Tudor, były mocniejsze niż katoliczki z wydziedziczonej linii Stuartów Marii, królowej Szkocji[1].
W 1560 r. odbył się sekretny ślub Katarzyny i Edwarda Seymoura, kuzyna zmarłego Edwarda VI[b][1]. Nie poprosili o zgodę królowej Elżbiety I, co było złamaniem prawa, według którego osoby królewskiej krwi były zobowiązane do uzyskania od monarchy zgody na zawarcie małżeństwa[1]. Sprawa wyszła na jaw, gdy Katarzyna zaszła w ciążę. Z rozkazu królowej oboje zostali uwięzieni w Tower[1]. Mimo to małżonkowie mieli możliwość spotykania się i Katarzyna ponownie zaszła w ciążę[1]. Królowa ogłosiła synów Katarzyny i Edwarda za dzieci nieślubne, w związku z czym nie mogli się oni ubiegać o tron Anglii po jej śmierci[1]. Wkrótce małżeństwo zostało unieważnione[1].
Katarzyna zmarła w 1568 r., nie odzyskując wolności[1]. Pierwszy mąż przeżył ją o 33 lata, drugi - o 53. Obaj zawarli kolejne związki małżeńskie. Jej młodsza siostra Maria zmarła bezpotomnie w 1578 r.[1]
Potomstwo
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze małżeństwo było bezpotomne. Z drugiego małżeństwa pochodziło dwóch synów urodzonych w Tower:
- Edward Seymour (ur. 1561, zm. 1612),
- Thomas Seymour (ur. 1562/1563, zm. 1600).
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l G.J. Meyer , Tudorowie. Prawdziwa historia niesławnej dynastii, Astra, 2012, s. 374-375, 383, ISBN 978-83-89981-50-5 .
- ↑ a b c d Linda Porter , Maria Tudor. Pierwsza królowa, 2013, s. 211-214, 343, ISBN 978-83-89981-57-2 .
- ↑ a b David Starkey , Elżbieta I. Walka o tron, Wydawnictwo Amber Sp. z o.o., 2008, s. 2008, ISBN 978-83-241-3227-0 .