Jan Grosfeld
Data i miejsce urodzenia |
1 maja 1946 |
---|---|
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: antropologia | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Profesura |
12 stycznia 2012 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Jan Grosfeld (ur. 1 maja 1946 w Warszawie) – polski ekonomista, politolog, prof. dr hab. nauk humanistycznych o specjalności antropologia, emerytowany profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[1]. Uczestnik Drogi Neokatechumenalnej w Kościele katolickim, członek Komitetu Episkopatu Polski do Dialogu z Judaizmem. Autor wielu książek i artykułów o tematyce społeczno-religijnej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodzi z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Urodził się jako syn Leona i Olgi z d. Eichhorn, brat Ireny Grosfeld-Smolar. Przyjął chrzest w 1981.
W latach 1963–1968 studiował na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego. W trakcie tzw. wydarzeń marcowych i rozpętanej kampanii antysemickiej został wyrzucony ze studiów, które ukończył eksternistycznie w 1969. W latach 1970–1984 był pracownikiem Spółdzielczego Instytutu Badawczego w Warszawie. W 1975 doktoryzował się z teorii ekonomii w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu, a w 1981 habilitował się w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W latach 1981–1987 był członkiem redakcji miesięcznika „Znak”, a w latach 1989–1995 miesięcznika „Powściągliwość i Praca”. W 1992 został członkiem Komitetu Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem, w 1993 członkiem Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. W 1994 został profesorem w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego). Na początku 2012 roku otrzymał z rąk prezydenta RP tytuł profesora nauk humanistycznych[1][2]. Do 2018 pracował w Instytucie Politologii tegoż uniwersytetu; kierował katedrą Teorii Polityki i Myśli Politycznej, a wcześniej katedrą Cywilizacji i Kultury Europejskiej oraz katedrą Współczesnej Myśli Społecznej Kościoła. Do emerytury w roku 2018 był redaktorem naczelnym czasopisma „Chrześcijaństwo-Świat-Polityka”, którego był założycielem.
Jego zainteresowania naukowe to ciągłość i zmienność w nauczaniu społecznym Kościoła, antropologia judeo-chrześcijańska, dialog chrześcijańsko-żydowski, żydowskie korzenie cywilizacji europejskiej. Od 1985 uczestniczy w Drodze neokatechumenalnej.
Żonaty z Barbarą z d. Szepczyńską.
Książki
[edytuj | edytuj kod]- Les coopératives et les changements agraires en Amérique Latine (1978)
- Znaczenie spółdzielczości w rozwoju społeczno-ekonomicznym Ameryki Łacińskiej (1981)
- Ponad ekonomią (wstęp i red. 1985)
- O pokusie zejścia z Krzyża (1986)
- Religia i ekonomia (wstęp i red. 1989)
- Krzyż i gwiazda Dawida (1999)
- Czekanie na Mesjasza (2003)
- Od lęku do nadziei: chrześcijanie, Żydzi, świat (2011)
- Zmagania początku tysiąclecia (red. wraz z Michalem Gieryczem) (2012)
- 50 lat później. Posoborowe dylematy współczesnego Kościoła (red. 2014)
- Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów? (2017)
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Wyróżnienie w kategorii publicystyka religijna na 23. Targach Wydawców Katolickich za książkę Dlaczego chrześcijanie potrzebują Żydów? (2017)[3]
- Nagroda im. Ks. Stanisława Musiała w Krakowie (2020)[4]
- Nagroda „Menora dialogu” w Poznaniu (2022)[5]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jan Grosfeld, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-06-20] .
- ↑ Nominacje profesorskie, komunikat na stronie prezydent.pl z 22 lutego 2012. prezydent.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-13)].
- ↑ Feniksy 2017 - Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie [online], uksw.edu.pl, 5 kwietnia 2017 [dostęp 2024-06-10] (pol.).
- ↑ Prof. Jan Grosfeld i Dariusz Popiela laureatami Nagrody im. ks. Stanisława Musiała [online], dzieje.pl [dostęp 2024-06-10] (pol.).
- ↑ Nagroda „Menora dialogu” dla prof. Jana Grosfelda [online], 17 stycznia 2022 [dostęp 2024-06-10] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Polak: Kto jest kim w Kościele, wyd. KAI 1999.
- Jan Grosfeld na stronie Instytutu Politologii UKSW.