Jacek Laszczkowski
Data i miejsce urodzenia |
28 marca 1966 |
---|---|
Typ głosu | |
Zawód |
śpiewak, pedagog |
Odznaczenia | |
![]() |
Jacek Laszczkowski (ur. 28 marca 1966[1] w Szczuczynie[2]) – polski śpiewak operowy, który z powodzeniem godzi śpiewanie głosem sopranowym z tenorowym, zapraszany jako pedagog do prowadzenia kursów mistrzowskich. Śpiewał na najważniejszych scenach oraz festiwalach muzycznych w Europie.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Szczuczynie. Naukę gry na klarnecie rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej w Białymstoku. Studiował śpiew w warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem, a zdobywając najwyższe wyniki był dwukrotnym stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. Jeszcze jako student wystąpił jako Ernesto w operze Don Pasquale Gaetana Donizettiego w Wiener Kammeroper w Wiedniu.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Debiutował w operze Uprowadzenie z seraju Wolfganga Amadeusa Mozarta na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej[3], gdzie stał się etatowym solistą. W roku 1991 otrzymał trzy nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Vercelli (we Włoszech). Rok potem wystąpił w brytyjskim prawykonaniu opery Hermiona (Ermione, 1992) Gioacchina Rossiniego w Queen Elisabeth Hall w Londynie; koncert ten był transmitowany i nagrywany przez radio BBC 3. W 1993 został laureatem Międzynarodowego Konkursu Wokalnego w Tuluzie (we Francji). W 1995 wziął udział w operze Caritea, Regina di Spagna Saverio Mercadante na Festiwalu Della Valle D’Itria we Włoszech. Opera, wykonywana po raz pierwszy w XX wieku, została nagrana i wydana na płytach CD. W 1996 w mediolańskiej La Scali w operze Gracz Siergieja Prokofjewa.
Jako sopranista zadebiutował z wielkim powodzeniem w roku 1997. Występował na największych scenach operowych Europy jak: Hamburgische Staatsoper, Monachijska Bayerische Staatsoper czy Palais Garnier w Paryżu. Zagrał główną rolę Adama w filmie telewizyjnym Opowieści weekendowe: Dusza śpiewa (1997) Krzysztofa Zanussiego. Wystąpił również w filmie Ono (2004) Małgorzaty Szumowskiej[4]. Kreacja Nerona w Koronacji Poppei Monteverdiego w inscenizacji Hamburskiej Staatsoper przyniosła mu tytuł Śpiewaka Roku 2003[5], przyznawany przez najbardziej uznanych światowych krytyków operowych, którzy współpracują z prestiżowym czasopismem operowym Opernwelt.
Dokonał wielu nagrań dla TV, Radia i na płyty CD. W 2007 Telewizja Arte nakręciła Die Stimme des Himmels (Głos z niebios), film-portret o Jacku Laszczkowskim.
Występował także m.in. jako Tirinto w Imeneo Haendla, Sesto w Giulio Cesare Haendla w Warszawskiej Operze Kameralnej, Anfione w Niobe, Regina di Tebe Agostino Steffaniego w Operze Królewskiej w Londynie (2010), Czartkow w Portrecie Mieczysława Wajnberga w Teatrze Wielkim w Poznaniu (2013), Ubu w Ubu Rex Krzysztofa Pendereckiego w Operze Bałtyckiej (2013-2014) czy Herod w Salome Richarda Straussa wg dramatu Oscara Wilde’a w reż. Mariusza Trelińskiego w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej (2016).
W 2011 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[6].
Na antenie TVN prowadził program rozrywkowy pt. Start w TVN-ie - meta na scenie.
Wybrana dyskografia
[edytuj | edytuj kod]jako tenor:
- Saverio Mercadante: Caritea, Regina di Spagna, Nuova Era
- Jacopo Peri: L'Euridice, Pro Musica Camerata
jako sopran:
- Georg Friedrich Händel: Imeneo, Pro Musica Camerata
- Georg Friedrich Händel: Teseo, DVD
- Alessandro Scarlatti: San Casimiro, Re di Polonia, Acte Préalable
- Antonio Vivaldi: Catone in Utica, Dynamics
- Antonio Vivaldi: Rosmira fedele, Dynamics
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jacek Laszczkowski. Countertenors. [dostęp 2016-01-31]. (ang.).
- ↑ Strona J. Laszczkowskiego w Internetowej Bazie Filmu Polskiego [dostęp od 2010.01.11]
- ↑ Jacek Laszczkowski, Male Soprano, Tenor. MusicalWorld.com. [dostęp 2016-08-13]. (ang.).
- ↑ Ono. Osobnosti.cz. [dostęp 2016-08-13]. (cz.).
- ↑ Jacek Laszczkowski. Narodni Divadlo. [dostęp 2016-08-13]. (cz.).
- ↑ Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.gov.pl. [dostęp 2020-06-21].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jacek Laszczkowski w bazie IMDb (ang.)
- Jacek Laszczkowski w bazie filmpolski.pl
- Jacek Laszczkowski w bazie Filmweb
- Jacek Laszczkowski, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2010-08-14] .
- Małgorzata Komorowska. Śpiewak w swoim żywiole. Jacek Laszczkowski. „Ruch muzyczny”. nr 18/19, 2002 r., s. 30, 2002. Biblioteka Narodowa.