Harriet Monroe
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Język | |
Dziedzina sztuki |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Poetry_cover1.jpg/220px-Poetry_cover1.jpg)
Harriet Monroe (ur. 1860, zm. 1936) – amerykańska poetka[1][2][3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Harriet Monroe urodziła się 23 grudnia 1860 w Chicago[1]. Była córką Henry’ego Stantona Monroego i Marthy Mitchell[3]. Uczyła się w Dearborn Seminary w Chicago i Visitation Convent w Waszyngtonie, który ukończyła w 1879[1]. Jej ambicje zostania poetką i dramatopisarką wspierał między innymi Robert Louis Stevenson, z którym korespondowała[1]. W 1888 sonet Monroe zatytułowany With Shelley’s Poems został przyjęty do druku w magazynie literackim Century[1]. W latach 1910–11 odbyła podróż do Chin, gdzie jej siostra przebywała wraz z mężem, ambasadorem[4]. Była animatorką życia literackiego w Chicago. Zmarła 26 września 1936 w Arequipie w Peru[1].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Harriet Monroe jest znana przede wszystkim jako założycielka i wieloletnia redaktor naczelna magazynu Poetry[5][6]. Jego pierwszy numer pojawił się w 1912. Na łamach tego pisma publikowało wielu wybitnych autorów. Byli wśród nich Carl Sandburg, Edgar Lee Masters, Vachel Lindsay i Sherwood Anderson[1]. Korespondentem zagranicznym był Ezra Pound[1]. W 1915 w Poetry ukazał się The Love Song of J. Alfred Prufrock debiutującego T.S. Eliota[1]. W czasopiśmie publikowane były również eksperymentalne wiersze Wallace’a Stevensa, Marianne Moore, D.H. Lawrence’a i Williama Carlosa Williamsa[1]. Monroe poczuła się doceniona, kiedy współpracujący z jej pismem indyjski poeta Rabindranath Tagore w 1913 otrzymał Nagrodę Nobla[2]. Funkcję redaktor naczelnej sprawowała aż do śmierci. Po niej stanowisko to objęła Jessica Nelson North[7]. Harriet Monroe była poetką, dramatopisarką i krytyczką literacką. W 1891 wydała tomik Valeria and Other Poems[8]. Został on dobrze przyjęty przez krytykę[8]. Zawierał tytułowy dramat i kilkadziesiąt innych utworów. Napisała kantatę na otwarcie Auditorium Building projektu Louisa Sullivana w Chicago w 1889 i odę na rozpoczęcie Chicago World’s Fair w 1893[8]. W 1914 opublikowała zbiorek You and I. Pisała między innymi sonety. Napisała też autobiografię A Poet’s Life: Seventy Years in a Changing World, która ukazała się pośmiertnie w 1938[1]. Poza tym napisała słowo wstępne do tomiku The Congo and Other Poems Vachela Lindsaya.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Harriet Monroe, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-05-14] (ang.).
- ↑ a b Harriet Monroe, Poet (1860–1936). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- ↑ a b Monroe, Harriet (1860–1936). encyclopedia.com. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- ↑ Harriet Monroe and the "Imagists". brbl-archive.library.yale.edu. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- ↑ Harriet Monroe, Critic (1860–1936). biography.com. [dostęp 2017-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-15)]. (ang.).
- ↑ Harriet Monroe (1860-1936). modjourn.org. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- ↑ Jessica Nelson North, Poet (1891–1988). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- ↑ a b c "Valeria" and Other Poems, 1891. publications.newberry.org. [dostęp 2017-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-07)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Harriet Monroe: Valeria and other poems. Archive.org, 1891. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- Harriet Monroe: You and I. Archive.org, 1914. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).
- Vachel Lindsay: The Congo and Other Poems. With an Introduction by Harriet Monroe. ia600208.us.archive.org, 1914. [dostęp 2017-04-15]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Harriet Monroe: From the "Commemoration Ode". Bartleby.com. [dostęp 2017-05-14]. (ang.).