EBEL (2012/2013)
| |||
Szczegóły | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Liczba zespołów |
12 | ||
Runda zasadnicza | |||
Termin |
6 września 2012 – 5 kwietnia 2013 | ||
Liczba kolejek |
54 | ||
Zwycięzca | |||
Król strzelców |
Andrew Kozek (38 goli) | ||
Najskuteczniejszy zawodnik |
Luciano Aquino (52 pkt.) | ||
Runda finałowa | |||
Zwycięzca |
Sezon EBEL był rozgrywany na przełomie 2012 i 2013 roku jako 83. sezon rozgrywek o Mistrzostwo Austrii w hokeju na lodzie. W rozgrywkach brało udział 12 zespołów z pięciu krajów, w tym osiem z Austrii.
Obrońcą tytułu była drużyna EHC Linz, która w finale poprzedniej edycji pokonała EC KAC 4:1. W porównaniu do poprzedniego sezonu rozgrywki opuściła słoweńska drużyna Acroni Jesenice, natomiast przyjęte zostały dwa austriackie zespoły: Dornbirner EC i HC Innsbruck.
Sezon zasadniczy
[edytuj | edytuj kod]Sezon zasadniczy składający się z dwóch części rozpoczął się 6 września 2012, a zakończył 14 lutego 2013 roku. Uczestniczyło w nim 12 drużyn. W pierwszej fazie sezonu zasadniczego rozegrano 44 kolejki, następnie dokonano podziału ligi i wyzerowany został stan punktowy drużyn. Sześć najlepszych drużyn zapewniło sobie awans do grupy mistrzowskiej, w której rywalizowały o miejsca w fazie play-off. Pozostałe kluby walczyły w grupie słabszej, z której do fazy play-off awansowały dwie pierwsze. W obu grupach rozegrano po 10 kolejek (mecz i rewanż między zespołami). Drużyny dostały na początku drugiej fazy sezonu zasadniczego odpowiednio 4 punkty za 1. miejsce w grupie i o punkt mniej z każdą pozycją niżej.
System zdobywania punktów został bez zmian. Za zwycięstwo drużyna zdobywała 2 punkty, za porażkę w dogrywce lub rzutach karnych 1 punkt, za porażkę w regulaminowym czasie 0 punktów.
Pierwsza faza
[edytuj | edytuj kod]Lp. | Zespół | M | W | PpD | P | G+ | G- | +/− | Pkt |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
44 | 28 | 5 | 16 | 137 | 100 | +37 | 61 |
2 | ![]() |
44 | 27 | 6 | 11 | 145 | 109 | +36 | 60 |
3 | ![]() |
44 | 24 | 8 | 14 | 142 | 130 | +12 | 56 |
4 | ![]() |
44 | 26 | 4 | 14 | 171 | 138 | +33 | 56 |
5 | ![]() |
44 | 26 | 3 | 15 | 140 | 127 | +13 | 55 |
6 | ![]() |
44 | 26 | 1 | 17 | 154 | 135 | +19 | 53 |
7 | ![]() |
44 | 23 | 6 | 15 | 149 | 136 | +13 | 52 |
8 | ![]() |
44 | 22 | 3 | 19 | 163 | 121 | +42 | 47 |
9 | ![]() |
44 | 21 | 3 | 20 | 127 | 138 | –11 | 45 |
10 | ![]() |
44 | 20 | 3 | 21 | 123 | 145 | –22 | 43 |
11 | ![]() |
44 | 13 | 3 | 28 | 128 | 183 | –55 | 29 |
12 | ![]() |
44 | 8 | 3 | 33 | 94 | 211 | –117 | 19 |
Legenda:
- = drużyny zapewniające sobie awans do grupy mistrzowskiej, = drużyny walczące w grupie słabszej
Druga faza
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Legenda: = drużyny rozstawione w playoff, = drużyny nierozstawione w playoff, = drużyny kończące sezon
Faza play-off
[edytuj | edytuj kod]Faza play-off w rozgrywkach EBEL w sezonie 2012/2013 składała się z trzech rund. Uczestniczyły w niej drużyny z miejsc od 1 do 8 sezonu zasadniczego. Drużyna, która zajęła w sezonie zasadniczym wyższe miejsce w sezonie zasadniczym (1-4), miały przywilej roli gospodarza ewentualnego siódmego meczu w rywalizacji oraz wyboru przeciwnika w pierwszej rundzie. Przy tym Vienna Capitals (zwycięzca drugiej rundy sezonu zasadniczego) mógł być ewentualnie zawsze gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane były w formule do czterech zwycięstw wg schematu: 1-1-1-1-1-1-1 (co oznacza, że klub wyżej rozstawiony rozgrywał w roli gospodarza mecze nr 1, 3, oraz ewentualnie 5 i 7). Niżej rozstawiona drużyna rozgrywała w swojej hali mecz drugi, czwarty i ewentualnie szósty.
Ćwierćfinały | Runda półfinałowa | Runda finałowa | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nr | Nazwa zespołu | Stan | M1 | M2 | M3 | M4 | M5 | M6 | M7 | Nr | Nazwa zespołu | Stan | M1 | M2 | M3 | M4 | M5 | M6 | Nr | Nazwa zespołu | Stan | M1 | M2 | M3 | M4 | |||||
1 | Vienna Capitals | 4 | 6 | 3 | 3 | 7 | 4 | |||||||||||||||||||||||
7 | Orli Znojmo | 1 | 3 | 1 | 4 | 0 | 0 | Mecze 1. pary o miejsca 1-4 | ||||||||||||||||||||||
1 | Vienna Capitals | 4 | 6 | 1 | 1 | 2 | 4 | 4 | ||||||||||||||||||||||
8 | EC Red Bull Salzburg | 2 | 2 | 3 | 3 | 1 | 1 | 2 | ||||||||||||||||||||||
2 | KHL Medveščak Zagrzeb | 2 | 3 | 3 | 2 | 5 | 5 | 3 | ||||||||||||||||||||||
8 | EC Red Bull Salzburg | 4 | 2 | 4 | 5 | 2 | 4 | 2 | Mecze o mistrzostwo | |||||||||||||||||||||
1 | Vienna Capitals | 0 | 0 | 1 | 0 | 3 | ||||||||||||||||||||||||
3 | EC KAC | 4 | 1 | 2 | 4 | 5 | ||||||||||||||||||||||||
2 | EHC Linz | 4 | 2 | 3 | 5 | 3 | 2 | 1 | 4 | |||||||||||||||||||||
6 | EC VSV | 3 | 4 | 2 | 0 | 2 | 3 | 6 | 3 | Mecze 2. pary o miejsca 1-4 | ||||||||||||||||||||
2 | EHC Linz | 2 | 3 | 2 | 4 | 2 | 2 | 1 | ||||||||||||||||||||||
3 | EC KAC | 4 | 1 | 3 | 1 | 4 | 3 | 3 | ||||||||||||||||||||||
3 | EC KAC | 4 | 2 | 1 | 5 | 3 | 5 | |||||||||||||||||||||||
5 | EC Graz 99ers | 1 | 1 | 5 | 1 | 0 | 2 |
Skład triumfatorów
[edytuj | edytuj kod]Skład zwycięzcy ligi – EC Klagenfurt AC:
- Bramkarze: Andy Chiodo, René Swette
- Obrońcy: Kirk Furey, Nikolaus Holzer, Florian Iberer, Maximilian Isopp, Johannes Kirisits, Nicolas Paul, Herbert Ratz, Johannes Reichel, Martin Schumnig, Mike Siklenka, Thomas Vallant
- Napastnicy Patrick Berr, Kevin Doell, Stefan Geier, Manuel Geier, Gregor Hager, Raphael Herburger, Thomas Hundertpfund, Thomas Koch, John Lammers, Jamie Lundmark, Markus Pirmann, Paul Schellander, David Schuller, Stefan Schumnig, Tyler Scofield, Tyler Spurgeon, Markus Steiner, Tomislav Zanoški
- Trenerzy: Christer Olsson, Dieter Kalt
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona ligi. erstebankliga.at. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-07)].