Dave Steen (kulomiot)
Pełne imię i nazwisko |
David Lorne Steen | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data urodzenia |
2 stycznia 1942 | |||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
|
Dave Steen, właśc. David Lorne Steen (ur. 2 stycznia 1942[1]) – kanadyjski lekkoatleta, specjalista pchnięcia kulą i rzutu dyskiem, dwukrotny mistrz igrzysk Brytyjskiej Wspólnoty Narodów.
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]Zdobył brązowy medal w pchnięciu kulą (przegrywając jedynie z Martynem Luckingiem z Anglii i Mikiem Lindsayem ze Szkocji) na igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1962 w Perth[2]. Nie mógł wystartować na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio, gdyż zachorował na mononukleozę[3].
Zwyciężył w pchnięciu kulą (przed Lesem Millsem z Nowej Zelandii i swym kolegą z reprezentacji Kanady George’em Puce’em) oraz zajął 4. miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1966 w Kingston[2]. Zdobył brązowy medal w pchnięciu kulą na igrzyskach panamerykańskich w 1967 w Winnipeg (za Amerykanami Randym Matsonem i Nealem Steinhauerem)[4], a także brązowe medale w pchnięciu kulą i rzucie dyskiem na Igrzyskach Konferencji Pacyfiku w 1969 w Tokio[5].
Ponownie zdobył złoty medal w pchnięciu kulą (przed Jeffem Teale’em z Anglii i Millsem) oraz zajął 10. miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu[2].
Steen był mistrzem Kanady w pchnięciu kulą w latach 1962 i od 1965 do 1969 oraz brązowym medalistą w 1960. W rzucie dyskiem był mistrzem w 1965 i 1967, wicemistrzem w 1962 i 1966 oraz brązowym medalistą w 1968. Był również mistrzem Kanady w rzucie młotem w 1960[6].
Siedmiokrotnie poprawiał rekord Kanady w pchnięciu kulą do rezultatu 19,11 m, uzyskanego 15 lipca 1966 w Edmonton. Jako pierwszy Kanadyjczyk przekroczył bariery 16 m, 17 m, 18 m i 19 m w tej konkurencji. Był również rekordzistą swego kraju w rzucie dyskiem z wynikiem 53,99 m, osiągniętym 18 maja 1963 w Pullman[7]. Jego rekord życiowy w pchnięciu kulą wynosił 19,21 m, ustanowiony 25 lipca 1970 w Edynburgu[1], a w rzucie dyskiem 54,94 m (27 września 1969 w Tokio).
Rodzina
[edytuj | edytuj kod]Jego starszy brat Don Steen był dwukrotnym mistrzem Kanady w dziesięcioboju w 1955 i 1956, a bratanek Dave Steen brązowym medalistą olimpijskim w z 1988 w dziesięcioboju i dwukrotnym wicemistrzem igrzysk Wspólnoty Narodów w tej konkurencji[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Dave Steen [online], Track and Field Statistics [dostęp 2021-02-27] (ang.).
- ↑ a b c David Steen [online], thecgf.com [dostęp 2021-02-27] (ang.).
- ↑ Andy O’Brien. How The Fitness Council Helps Canadian Sport. „Ottawa Citizen”, s. 64, 1966-10-20. (ang.).
- ↑ Pan-American Games, Winnipeg, Canada 1967 [online], atfs.org, s. 11 [dostęp 2021-02-27] (ang.).
- ↑ Pacific Conference Games [online], GBRAthletics [dostęp 2021-02-27] (ang.).
- ↑ CANADIAN CHAMPIONSHIPS MEDALLISTS / MÉDAILLÉS DES CHAMPIONNATS CANADIENS 1900-2015 MEN/ HOMME [online], Athletics Canada [dostęp 2021-02-27] (ang. • fr.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 128 i 139. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
- ↑ Dave Steen [online], Kanadyjski Komitet Olimpijski [dostęp 2021-02-27] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dave Steen w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2021-02-27].
- Dave Steen [online], Track and Field Statistics [dostęp 2021-02-27] (ang.).