d-moll
Wygląd
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/F-major_d-minor.svg/220px-F-major_d-minor.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/D_minor_chord_for_guitar_%28open%29.svg/150px-D_minor_chord_for_guitar_%28open%29.svg.png)
d-moll – molowa gama muzyczna, której toniką jest d. Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: d, e, f, g, a, b, c.
![\relative d' {
\key d \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn d1 e f g a bes c d \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
d e f g a b c d
} }](http://upload.wikimedia.org/score/m/9/m9r8utzrk55td3cce5bfohyhccddk4a/m9r8utzr.png)
Gama d-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):
![\relative d' {
\key d \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn d1 e f g a bes cis d \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
d e f g a b cis d
} }](http://upload.wikimedia.org/score/o/m/omubfdnrrkh5oa110tip2by1zpu3ec8/omubfdnr.png)
Gama d-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy d-moll naturalnej):
![\relative d'{
\key d \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn d1 e f g a b cis d \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
d e f g a h cis d
} }](http://upload.wikimedia.org/score/s/q/sqkv9sg7qfmbbv4wiwsdkwlwhudrnth/sqkv9sg7.png)
Równoległą gamą durową jest F-dur[1], jednoimienną durową – D-dur.
D-moll to także akord, zbudowany z pierwszego (d), trzeciego (f) i piątego (a) stopnia gamy d-moll.
Akord d-moll |
![]() |
Znane dzieła w tonacji d-moll:
- Ludwig van Beethoven - IX Symfonia op. 125
- Wolfgang Amadeus Mozart - Requiem KV 626
- Wolfgang Amadeus Mozart - XX Koncert fortepianowy KV 466
- Robert Schumann - IV Symfonia op. 120
- Gustav Mahler - III Symfonia
- Johann Sebastian Bach - Toccata i fuga BWV 565
- Felix Mendelssohn-Bartholdy - Trio fortepianowe op. 49
- Franz Schubert - Serenada
- Henryk Wieniawski - II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22
- Jerzy Derfel - Mała Msza Radosna d-moll
- Felix Mendelssohn-Bartholdy - VI Sonata op. 65
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Franciszek Wesołowski , Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- D minor scale. [w:] WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07]. (ang.).
- D minor chord. [w:] WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07]. (ang.).