Cyrograf
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Carta_de_la_Clerec%C3%ADa_de_Ledesma._1252.jpg/220px-Carta_de_la_Clerec%C3%ADa_de_Ledesma._1252.jpg)
Cyrograf – zapożyczona z gr. nazwa dokumentu rękopiśmiennego (τό χειρόγραφον, cheirógraphon od χειρ – „ręka” i γράφειν – „pisać”) używana głównie w średniowieczu (łac. chirographum). Określało się tym mianem przeważnie dokumenty związane z działalnością prawno-prywatną jak umowy, kwity, zobowiązania czy rewersy (skrypty dłużne)[1].
Z czasem pojęcie „cyrografu” przeniosło się w sferę podań ludowych szczególnie w romantyzmie. Cyrograf pojawia się w Fauście Goethego, gdzie tytułowy bohater zawiera umowę z diabłem. Również Adam Mickiewicz opisał cyrograf jako układ zawarty z diabłem, na mocy którego zły duch ma prawo do duszy człowieka, który podpisał cyrograf. Diabeł czynił w ten sposób zastaw za służenie podpisującemu przez pewien czas lub spełnienie jego określonych życzeń, ustalonych uprzednio w niniejszym „dokumencie”. W takim ujęciu cyrograf najczęściej podpisywany był krwią interesanta. Najbardziej popularnym polskim bohaterem podpisującym cyrograf jest Pan Twardowski.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „'O pretensji chirograficznej mówiono w prawie ogólnem, jeżeli udzielono kredytu na podstawie samego skryptu, bez zastawu” Encyklopedia Gutenberga: Chirograf.