Cesare Monti
Kardynał prezbiter | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 maja 1594 |
Data i miejsce śmierci |
16 sierpnia 1650 |
Miejsce pochówku | |
Arcybiskup Mediolanu | |
Okres sprawowania |
1632–1650 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat |
1629/1630 |
Sakra biskupia |
28 stycznia 1630 |
Kreacja kardynalska |
19 listopada 1629 |
Kościół tytularny |
Santa Maria in Traspontina |
Data konsekracji |
28 stycznia 1630 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||
Współkonsekratorzy | |||||||
|
Cesare Monti (ur. 15 maja 1594 w Mediolanie, zm. 16 sierpnia 1650 tamże) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 15 maja 1594 roku w Mediolanie, jako syn Princivallego Montiego i Anny Landriani[1]. Studiował na Uniwersytecie Pawijskim, gdzie uzyskał doktorat z prawa. Po wstąpieniu do Kurii Rzymskiej został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur i protonotariuszem apostolskim[1]. Wstąpił także do inkwizycji rzymskiej i został audotorem Świętej Konsulty[1]. W 1627 roku został mianowany nuncjuszem w Neapolu[2]. Rok później został nuncjuszem nadzwyczajnym w Hiszpanii, by negocjować pokój po wojnie o sukcesję mantuańską[1]. Pomimo wysiłków, Hiszpania pozostała wrogo nastawiona, ze względu na profrancuskie nastawienie Urbana VIII[1]. Na przełomie 1629 i 1630 roku Monti przyjął święcenia kapłańskie[1]. 19 listopada 1629 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Antiochii, a 28 stycznia następnego roku przyjął sakrę[2]. Również 19 listopada 1629 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Wiosną objął nuncjaturę w Hiszpanii i pozostał tam przez cztery lata[2]. W 1632 roku został arcybiskupem Mediolanu[2]. Jego nominacja na kardynała prezbitera została ogłoszona na konsystorzu 28 listopada 1633 roku i nadano mu kościół tytularny Santa Maria in Traspontina[2]. Rok później zrezygnował z patriarchatu Antiochii[2]. Przez większość czasu, gdy zarządzał archidiecezją, reprezentował interesy Księstwa Mediolanu podczas wojny Francji z Habsburgami[1]. Zmarł 16 sierpnia 1650 roku w Mediolanie[1].