Bombardier Talent
![]() |
Ten artykuł od 2012-04 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![]() Talent 644 | |
Producent | |
---|---|
Lata budowy |
od 1994 |
Układ wagonów |
s+d+s |
Wymiary | |
Masa służbowa |
57-116 Mg[a] |
Długość |
34,610–66,870 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Moc ciągła |
630–1.520 kW |
Przyspieszenie rozruchu |
0,7–1,0 m/s² |
Prędkość konstrukcyjna |
100–140 km/h |
Parametry użytkowe | |
Liczba miejsc siedzących |
80–199 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/644054_Interior.jpg/220px-644054_Interior.jpg)
Bombardier Talent – seria elektrycznych i spalinowych zestawów trakcyjnych, produkowanych od 1994 przez różne oddziały Bombardier Transportation.
Zespół ten został zaprojektowany przez Waggonfabrik Talbot tuż przed przejęciem firmy przez Bombardiera w 1995. Nazwa Talent pochodzi od niemieckiej nazwy TALbot LEichter Nahverkehrs-Triebwagen (ang. Talbot light suburban motor-coach).
Produkowany jest w wielu wariantach – wysoko- i niskopodłogowym, z napędem mieszanym z silnikami Diesla lub elektrycznymi, o różnej długości i składzie – 2, 3 lub 4 wagonowym.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na przełomie 1995 i 1996 Waggonfabrik Talbot stworzył dwuczłonowy prototyp pojazdu Talent. Powstał on bez zamówienia na własny koszt w nadziei na poprawę trudnej sytuacji finansowej, w wyniku której przedsiębiorstwo w maju 1995 weszło w skład kanadyjskiego koncernu Bombardier Transportation. W krótkim czasie zespół został zamówiony m.in. przez Deutsche Bahn i niemieckich przewoźników regionalnych oraz Norges Statsbaner. 13 marca 1998 wyprodukowano pierwszy egzemplarz, którym była wersja trójczłonowa dla DB[1].
Użytkownicy
[edytuj | edytuj kod]- Niemcy
- DB Regio
- DB Regio NRW
- DB Regio Südwest
- Euregiobahn
- Connex (Veolia Verkehr)
- Nord-Ostsee-Bahn
- NordWestBahn
- Niederbarnimer Eisenbahn
- Ostmecklenburgische Eisenbahn
- Bayerische Oberlandbahn
- eurobahn (Rhenus Keolis)
- PE Arriva
- Regiobahn
- Prignitzer Eisenbahn GmbH
- DB Regio
- Austria
- Kanada
- Norwegia
- Norges Statsbaner (15 zestawów 2-wagonowych)
- Węgry
- MÁV (10 zestawów)
- Słowacja
- RegioJet (9 zestawów)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ występuje w różnych długościach i z różnymi napędami (diesel, elektryczny)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wagony spalinowe obcych zarządów obsługujące połączenia transgraniczne. W: Robert Kroma, Janusz Sosiński, Krzysztof Zintel: Normalnotorowe wagony silnikowe kolei polskich 1991–2013. Wyd. 1. Poznań: BWH Kolpress, 2014, s. 297-307, seria: Encyklopedia taboru. ISBN 978-83-933257-6-4. (pol.).