Przejdź do zawartości

Bartolomici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bartolomici
Pełna nazwa

Zgromadzenie Kleryckie Księży Życia Wspólnego

Nazwa łacińska

Institutum Clericorum Saecularium in Communi Viventium

Wyznanie

katolickie

Kościół

Kościół rzymskokatolicki

Status kanoniczny

zgromadzenie zakonne

Założyciel

Bartłomiej Holzhauser

Data założenia

1640

Data zatwierdzenia

1680

Bartolomici, bartoszkowie, księża komuniści właściwie Zgromadzenie Kleryckie Księży Życia Wspólnego (łac. Institutum Clericorum Saecularium in Communi Viventium) – katolickie męskie zgromadzenie zakonne założone pod nazwą Zgromadzenia Księży Świeckich w 1640 roku we wsi Logman w elektoracie bawarskim przez salzburskiego kanonika Bartłomieja Holzhausera. Zgromadzenie zatwierdzone zostało przez papieża Innocentego XI w 1680 roku[1].

Bartolomici zorganizowani byli we wspólnoty. Obowiązkiem członków zgromadzenia było prowadzenie wspólnego życia z dala od kobiet, wspólne ćwiczenia duchowe i modlitwy pod rządami jednego przełożonego. Wszystkie gromadzone przez braci komunistów dochody składane były do wspólnej kasy. Oddawali się działalności duszpasterskiej w miastach i wioskach, szczególną rolę w ich misji pełniła posługa kaznodziejska i spowiednicza. Prowadzili szkoły, kolegia i seminaria duchowne[1].

Oprócz krajów Świętego Cesarstwa Rzymskiego działali w Królestwie Obojga Sycylii, w Portugalii, w Irlandii. Dotarli też do Rzeczypospolitej, gdzie przybyli w 1683 lub 1685 roku, sprowadzeni przez królową Marysieńkę. Swój pierwszy dom założyli w Górze Kalwarii. Tam też pod opieką biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego zorganizowali seminarium duchowne. Za udział księży bartolomitów w powstaniu listopadowym, władze carskie zamknęły ich kolegia w 1833 roku[2]. Ich działalność na ziemiach polskich zakończyła się oficjalnie w 1850 roku.

Strojem zakonnym bartolomitów była sutanna, nieróżniąca się od ubioru duchowieństwa[1].

Domy zakonne bartolomitów na ziemiach I Rzeczypospolitej

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  2. Kolegium Księży Komunistów • Zabytki • Turystyka • Starostwo Powiatowe w Węgrowie [online], powiatwegrowski.pl [dostęp 2020-09-11].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]