BAP Ferré (1912)
![]() „Ferré” umieszczany w ładowni SS „Kanguroo” | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Wodowanie |
1912 |
![]() | |
Wejście do służby |
1912 |
Wycofanie ze służby |
1919 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
33,5 m |
Szerokość |
4,8 m |
Zanurzenie |
3,7 m |
Zanurzenie testowe |
30 m |
Napęd | |
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 400 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 200 KM 2 śruby | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
powierzchnia: 2000 Mm przy 10 w. |
Uzbrojenie | |
6 torped | |
Wyrzutnie torpedowe |
4 × 450 mm |
Załoga |
21 |
BAP Ferré – peruwiański okręt podwodny z lat 10. XX wieku, pierwsza jednostka typu Ferré. Zwodowany w 1912 roku we francuskiej stoczni Schneider w Chalon-sur-Saône, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú tym samym roku. Jednostka służyła do 1919 roku, kiedy została skreślona z listy floty.
Projekt i budowa
[edytuj | edytuj kod]Okręty podwodne typu Ferré zostały zamówione przez peruwiański rząd wskutek działalności francuskiej misji morskiej w tym kraju w latach 1908-1914[1][2] . Jednostki zaprojektował inż. Maxime Laubeuf[1][3].
BAP[a] „Ferré” został zbudowany w stoczni Schneider w Chalon-sur-Saône[1][2] . Wodowanie odbyło się w 1912 roku[1][2] .
Dane taktyczno-techniczne
[edytuj | edytuj kod]„Ferré” był okrętem podwodnym o długości całkowitej 33,5 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu 3,7 metra[2] . Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 300 ton, a w zanurzeniu 400 ton[1][3]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla Schneider-Carels o łącznej mocy 400 KM, zaś pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 200 KM[2][3]. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8 węzłów w zanurzeniu[1][2] . Zasięg wynosił 2000 Mm przy prędkości 7 węzłów w położeniu nawodnym[1][2] . Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów[2] .
Okręt wyposażony był w cztery dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm, z łącznym zapasem 6 torped[1][2][b].
Załoga okrętu składała się z 21 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2][c].
Służba
[edytuj | edytuj kod]„Ferré” wraz z bliźniaczym „Palacios” został przewieziony do Peru w ładowni francuskiego statku SS „Kanguroo”, specjalnie przystosowanego do transportu okrętów podwodnych[1][2] . W 1912 roku jednostka została przyjęta do służby w Marina de Guerra del Perú[2] . Z powodu niesprawności baterii akumulatorów i braku części zamiennych okręt służył jedynie do 1919 roku[1][2] .
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tony DiGiulian: Torpedoes of France. www.navweaps.com. [dostęp 2018-12-16]. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: FERRÉ submarines (1912-1913). Navypedia. [dostęp 2018-12-16]. (ang.).
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).