Arsenal de la Carraca
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Zenon_de_Somodevilla_y_Bengoechea%2C_Marquis_de_Ensenada_%28ca._1750%29_-_Jacopo_Amigoni_%28Museo_El_Prado%29.jpg/150px-Zenon_de_Somodevilla_y_Bengoechea%2C_Marquis_de_Ensenada_%28ca._1750%29_-_Jacopo_Amigoni_%28Museo_El_Prado%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Jorge_Juan_y_Santacilia.jpg/150px-Jorge_Juan_y_Santacilia.jpg)
Arsenal de la Carraca – w 1717 roku polityk hiszpański José Patiño został intendentem floty, reorganizowanej na wzór francuski. Patiño założył w Kadyksie (1717) nowe centrum dowodzenia flotą wojenną, które nazwano Arsenal de la Carraca.
Był to nie tylko „arsenał” morski lecz również ośrodek badań nad unowocześnianiem floty. W roku 1729 król Hiszpanii Filip V Burbon obserwował wodowanie potężnego okrętu nowego typu: Hércules.
W roku 1752 mimo ogromnych trudności rozpoczęto w „arsenale” konstrukcję okrętów nowego typu. Prace nadzorował hiszpański marynarz i uczony Jorge Juan y Santacilia. Ówczesny minister Zenón de Somodevilla y Bengoechea, markiz Ensenada chciał uczynić arsenał fundamentem swej agresywnej polityki zagranicznej, która miała spowodować odzyskanie przez Królestwo Hiszpanii statusu międzynarodowej potęgi militarnej.
Produkcja jednak pełną parą ruszyła dopiero w latach 1784 i 1785; w bazie wodowano okręty typu: Hércules, Aquiles i África.
W XIX i XX wieku baza podupadła.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Quintero González, J. El Arsenal de la Carraca (1717-1736). Ed. Ministerio de Defensa, Madrid. 2000.