Amelia (film)
![]() | |
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery |
25 kwietnia 2001 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
129 min |
Reżyseria | |
Scenariusz |
Jean-Pierre Jeunet |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia |
Aline Bonetto |
Kostiumy |
Madeline Fontaine |
Montaż |
Hervé Schneid |
Produkcja |
Jean-Marc Deschamps |
Budżet |
11 400 000 EUR |
Nagrody | |
* Cezar (najlepszy film, reżyseria, muzyka, scenografia) * MFF w Karlowych Warach – Kryształowy Globus | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/20051018%C3%89picerie_d%27Am%C3%A9lie_Poulain_2.jpg/300px-20051018%C3%89picerie_d%27Am%C3%A9lie_Poulain_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/Paris_-_Caf%C3%A9_des_2_Moulins_-_2004.jpg/300px-Paris_-_Caf%C3%A9_des_2_Moulins_-_2004.jpg)
Amelia (fr. Le fabuleux destin d'Amélie Poulain) – francuski film komediowy z 2001 roku w reżyserii Jean-Pierre’a Jeuneta. Scenariusz napisali Jeunet i Guillaume Laurant. Film odniósł duży sukces we Francji i na świecie. Jest najpopularniejszym filmem francuskim poza Francją, gdzie obejrzało go w kinach 23,1 mln widzów[1].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Amelia to film opowiadający o dziewczynie, która w dzieciństwie wychowywała się w izolacji od rówieśników. Przebywała zwykle sama w domu, gdyż ojciec, który zresztą nie okazywał jej zbyt wiele uczuć, podejrzewał u niej wadę serca. Jednocześnie matka była zajęta bardziej sobą, niż nią. Sytuacja ta spowodowała, że dziewczynka często przebywała w świecie swojej wybujałej wyobraźni. Gdy matka Amelii zginęła w wypadku, jej wychowaniem zajął się wyłącznie ojciec.
Kiedy Amelia dorosła, usamodzielniła się i podjęła pracę jako kelnerka w małej kawiarni na Montmartre. Żyła skromnie, cicho i spokojnie, a jej życie wydawało się dość banalne aż do dnia, gdy w swoim mieszkaniu przez przypadek znalazła stare metalowe pudełko ze skarbami z dzieciństwa pewnego chłopca. Amelia postanowiła odnaleźć dorosłego już mężczyznę i oddać mu pudełko. Wzruszenie, jakie zobaczyła u tego człowieka, utwierdziło ją w postanowieniu, by od tej pory uszczęśliwiać innych ludzi.
Dalsza część filmu przedstawia kolejne dobre uczynki Amelii. Po wielu perypetiach odnajduje również swojego ukochanego.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Audrey Tautou – Amélie Poulain
- Mathieu Kassovitz – Nino Quincampoix
- Rufus – Raphaël Poulain, ojciec Amelii
- Yolande Moreau – Madeleine Wallace, dozorczyni
- Arthus de Penguern – Hipolito, pisarz
- Urbain Cancelier – Collignon, sklepikarz
- Jamel Debbouze – Lucien
- Dominique Pinon − Joseph
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Zdjęcia do filmu realizowane były w Paryżu, głównie w dzielnicy Montmartre. Akcja dzieje się w wielu miejscach, z których najbardziej rozpoznawalne to[2]:
- karuzela u podnóża Bazyliki Sacré-Cœur
- schody nad wejściem do stacji metra Lamarck – Caulaincourt
- kręcone schody wyjściowe ze stacji metra Abbesses, z charakterystycznymi fotopanoramami na ścianach oraz peron tej stacji
- most Pont des Arts
- dworzec Gare de l’Est
- kanał St-Martin.
Poza Paryżem zdjęcia kręcono również w Enghien-les-Bains i Eaubonne (departament Dolina Oise) oraz w studiu filmowym w Kolonii.
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Karlowe Wary 2001 – Grand Prix
- Edynburg 2001 – nagroda publiczności
- Toronto 2001 – nagroda publiczności
- 17. Warszawski Międzynarodowy Festiwal Filmowy – 2. miejsce w głosowaniu publiczności
Film okazał się sukcesem kasowym, a także zyskał dobre recenzje. Był wyświetlany w wielu krajach świata. Uzyskał nominacje w 5 kategoriach do Oscara:
- Najlepsza scenografia, Aline Bonetto (scenograf), Marie-Laure Valla (dekorator)
- Najlepsze zdjęcia, Bruno Delbonnel
- Najlepszy film obcojęzyczny
- Najlepszy oryginalny scenariusz, Guillaume Laurant, Jean-Pierre Jeunet
- Najlepszy dźwięk, Vincent Arnardi, Guillaume Leriche, Jean Umansky
W roku 2002 we Francji film zdobył nagrodę Césara w kategorii:
- najlepszy film
- najlepsza reżyseria
- najlepsza muzyka
- najlepsza scenografia
Musical
[edytuj | edytuj kod]W 2015 roku powstał musical na podstawie filmu, noszący ten sam tytuł. W 2017 roku dotarł na Broadway[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Le cinéma français fait recette à l'étranger. lefigaro.fr, 17 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-21]. (fr.).
- ↑ Paris d'Amélie Poulain – Guide To Film Locations Paris, 2008
- ↑ SpotCo, Amélie on Broadway - Official Website, „Amélie on Broadway - Official Website” [dostęp 2018-06-08] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalny box-office filmu w bazie Lumière
- Amelia w bazie IMDb (ang.)
- Amelia w bazie Filmweb
- Strona Gutek film o Amelii
- Informacje o filmie. video.movies.go.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-02-02)]. (ang.).
- Recenzje krytyków filmowych (ang.)
- Francuskie filmy komediowe
- Francuskie filmy z 2001 roku
- Francuskie filmy zgłoszone do rywalizacji o Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego
- Filmy kręcone w Enghien-les-Bains
- Filmy kręcone w Kolonii
- Filmy kręcone w Paryżu
- Filmy, których akcja toczy się w Paryżu
- Filmy nagrodzone Cezarem dla najlepszego filmu
- Filmy nagrodzone Europejską Nagrodą Filmową dla najlepszego filmu
- Filmy nagrodzone Kryształowym Globem
- Filmy nominowane do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny
- Filmy w reżyserii Jean-Pierre’a Jeuneta
- Filmy wytwórni Fox Searchlight Pictures
- Montmartre