Alberto Martín
![]() | |||||||||||||
Państwo | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
20 sierpnia 1978 | ||||||||||||
Wzrost |
175 cm | ||||||||||||
Gra |
praworęczny, jednoręczny bekhend | ||||||||||||
Status profesjonalny |
1995 | ||||||||||||
Zakończenie kariery |
28 lipca 2010 | ||||||||||||
Gra pojedyncza | |||||||||||||
Wygrane turnieje |
3 | ||||||||||||
Najwyżej w rankingu |
34 (11 czerwca 2001) | ||||||||||||
Australian Open |
3R (2002, 2003) | ||||||||||||
Roland Garros |
4R (2006) | ||||||||||||
Wimbledon |
3R (1999) | ||||||||||||
US Open |
3R (2003) | ||||||||||||
Gra podwójna | |||||||||||||
Wygrane turnieje |
3 | ||||||||||||
Najwyżej w rankingu |
64 (2 października 2000) | ||||||||||||
Australian Open |
2R (2001, 2002, 2004, 2007) | ||||||||||||
Roland Garros |
QF (2006) | ||||||||||||
Wimbledon |
2R (2000) | ||||||||||||
US Open |
2R (2004) | ||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||
|
Alberto Martín Margret (ur. 20 sierpnia 1978 w Barcelonie) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Treningi rozpoczął w wieku 6 lat i należał w połowie lat 90. XX wieku do czołowych juniorów świata, zwyciężając w juniorskiej edycji French Open w 1996 roku oraz wygraną w tymże roku w nieoficjalnych mistrzostwach świata juniorów Orange Bowl w kategorii do lat 18.
Jako zawodowy tenisista Martín występował w latach 1995–2010.
W 1997 roku po raz pierwszy osiągnął półfinał w turnieju zaliczanym do rangi ATP World Tour – w Umagu. Wyniki z sezonu 1999 pozwoliły mu na dłuższy czas znaleźć miejsce w najlepszej setce rankingu. Wygrał w tymże roku dwa turnieje ATP World Tour, w finale w Casablance pokonując Fernando Vicente, a w Bukareszcie Karima al-Alamiego. W walce o tytuł w stolicy Rumunii już 1 rundzie, w pojedynku z Adrianem Voineą, przyszło Martínowi bronić 10 piłek meczowych.
Trzecie turniejowe zwycięstwo w cyklu ATP World Tour Martín osiągnął wiosną 2001 roku, kiedy triumfował na Majorce, w półfinale wygrywając z Carlosem Moyą, a w finale z Guillermo Corią. Ten sukces, a także kilka ćwierćfinałów z drugiej połowy sezonu 2000 i pierwszego półrocza 2001 roku (w tym w zaliczanych do cyklu ATP Masters Series w Monte Carlo i Hamburgu), dały Hiszpanowi najwyższą w karierze pozycję w światowym rankingu gry pojedynczej – nr 34. w czerwcu 2001 roku.
Martín pozostawał klasyfikowany w czołowej setce jeszcze kilka lat – do 2006 roku, głównie dzięki dobrym rezultatom w zawodach ATP Challenger Tour. Notował większe osiągnięcia w imprezach ATP World Tour, przede wszystkim przez 2 lata z rzędu dochodząc do finału w Costa do Sauípe, gdzie w 2005 roku uległ Rafaelowi Nadalowi, a w 2006 roku Nicolásowi Massú.
W turniejach wielkoszlemowych największym osiągnięciem Martína jest awans do 4 rundy French Open z 2006 roku. W 1 rundzie Hiszpan wyeliminował Andy’ego Roddicka (który poddał mecz z powodu kontuzji przy prowadzeniu Martína 2:0 w setach), a w 3 rundzie Oliviera Rochusa. W meczu 4 rundy sam zmuszony był skreczować w pojedynku z Julienem Benneteau z powodu kontuzji pleców. W 2002 roku podczas Australian Open Martín w 1 rundzie okazał się lepszy od ówczesnego lidera rankingu Lleytona Hewitta.
W grze podwójnej Martín odniósł 3 turniejowe zwycięstwa rangi ATP World Tour, a w dalszych 3 dochodził do finałów. Po raz pierwszy w finale był w 1997 roku, ale w parze z Chrisem Wilkinsonem przegrał decydujące spotkanie w Bournemouth. W 2000 roku triumfował w Bukareszcie, mając za partnera Ejala Rana. W 2006 roku Martín triumfował w Amersfoort, w parze z Fernando Vicente, a w sezonie 2009 w Buenos Aires razem z Marcelem Granollersem. Najwyższą pozycję w rankingu światowym gry podwójnej Martín zajmował w październiku 2000 roku, będąc wówczas 64. w zestawieniu.
W 2002 roku został powołany do reprezentacji Hiszpanii na ćwierćfinałowe spotkanie grupy światowej Pucharu Davisa przeciwko Stanom Zjednoczonym. W deblu, mając za partnera Juana Balcellsa, nie sprostał Jamesowi Blake'owi i Toddowi Martinowi, a w grze pojedynczej uległ Andy'emu Roddickowi. Ponadto Alberto Martín grał w ekipie hiszpańskiej w Drużynowym Pucharze Świata.
Jak większość swoich rodaków, Martín preferował grę na nawierzchni ziemnej i prowadził grę z linii końcowej kortu. Jako swoje najlepsze zagranie podawał dropszot.
Finały w turniejach ATP World Tour
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (3–2)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 28 marca 1999 | Casablanca | Ceglana | ![]() |
6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 2. | 3 października 1999 | Bukareszt | Ceglana | ![]() |
6:2, 6:3 |
Zwycięzca | 3. | 6 maja 2001 | Majorka | Ceglana | ![]() |
6:3, 3:6, 6:2 |
Finalista | 1. | 20 lutego 2005 | Costa do Sauípe | Ceglana | ![]() |
0:6, 7:6(2), 1:6 |
Finalista | 2. | 26 lutego 2006 | Costa do Sauípe | Ceglana | ![]() |
3:6, 4:6 |
Gra podwójna (3–3)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 14 września 1997 | Bournemouth | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7, 2:6 |
Finalista | 2. | 10 października 1999 | Palermo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 1:6 |
Finalista | 3. | 7 maja 2000 | Majorka | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(2), 6:7(3) |
Zwycięzca | 1. | 17 września 2000 | Bukareszt | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(4), 6:1 |
Zwycięzca | 2. | 23 lipca 2006 | Amersfoort | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 3. | 22 lutego 2009 | Buenos Aires | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 5:7, 10–8 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2014-11-23] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2014-11-23] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2014-11-23] (ang.).