Aigrette (1904)
![]() „Aigrette” (Q38) | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki |
1903 |
Wodowanie |
23 stycznia 1904 |
![]() | |
Wejście do służby |
1908 |
Wycofanie ze służby |
listopad 1919 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
35,85 m |
Szerokość |
4,04 m |
Zanurzenie |
2,63 m |
Zanurzenie testowe |
30 m |
Rodzaj kadłuba |
dwukadłubowy |
Napęd | |
1 silnik Diesla o mocy 150 KM 1 silnik elektryczny o mocy 130 KM 1 śruba | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
powierzchnia: 1300 Mm przy 8 w. |
Uzbrojenie | |
4 torpedy | |
Wyrzutnie torpedowe |
4 x 450 mm (zewnętrzne) |
Załoga |
14 |
Aigrette (Q38) – francuski okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jednostka prototypowa swojego typu. Została zwodowana 23 stycznia 1904 roku w stoczni Arsenal de Toulon , a ukończono ją w latach 1905-1908. Okręt służył w Marine nationale do listopada 1919 roku.
Projekt i dane taktyczno–techniczne
[edytuj | edytuj kod]„Aigrette”, zaprojektowana przez inż. Maxime’a Laubeufa, stanowiła rozwinięcie jego poprzedniego projektu – okrętów typu Sirène[1][2][3]. Oprócz większych wymiarów i wyporności, na okręcie w miejsce napędu parowego zamontowano silnik Diesla[1].
„Aigrette” była małym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 35,85 metra, szerokość 4,04 metra i zanurzenie 2,63 metra[2][4]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 178 ton, a w zanurzeniu 253 tony[1][2][4]. Okręt napędzany był na powierzchni przez silnik Diesla o mocy 150 koni mechanicznych (KM)[1][2]. Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny o mocy 130 KM[1][2][4]. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 9,25 węzła na powierzchni i 6,2 węzła w zanurzeniu[1][2][4]. Zasięg wynosił 1300 Mm przy prędkości 8 węzłów w położeniu nawodnym oraz 65 Mm przy prędkości 3,8 węzłów pod wodą (23 Mm przy prędkości maksymalnej 6,2 w.)[1][2][4]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów, zaś czas zanurzenia 4 minuty[2][5].
Okręt wyposażony był w cztery zewnętrzne wyrzutnie torped kalibru 450 mm (w tym dwie systemu Drzewieckiego), bez torped zapasowych[1][4][6]. Załoga okrętu składała się z 14 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][4][7].
Budowa i przebieg służby
[edytuj | edytuj kod]„Aigrette” zbudowana została w Arsenale w Tulonie[1][2][4]. Stępkę okrętu położono w 1903 roku[4], został zwodowany 23 stycznia 1904 roku[1][2], a ukończono go w latach 1905-1908[4]. Nazwa okrętu nawiązywała do czapli[7]. Okręt otrzymał numer burtowy Q38[2].
W okresie I wojny światowej okręt pełnił służbę na wodach kanału La Manche operując z Cherbourga, wyposażony w specjalne urządzenia do przecinania sieci zagrodowych[2][4][a]. W listopadzie 1919 roku został skreślony z listy floty[1][2][4].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Paul E. Fontenoy podaje, że okręt służył na Morzu Śródziemnym[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 79.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 208.
- ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 200.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 134.
- ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 536.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: AIGRETTE submarines (1905). NAVYPEDIA. [dostęp 2016-11-21]. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
- Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2016-11-21]. (ang.).