senlima
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) bezgraniczny, bezkresny (bez określonych granic)
- (1.2) bezgraniczny (niewymiernie duży)
- odmiana:
- (1.1-2)
ununombro multenombro nominativo senlima senlimaj akuzativo senliman senlimajn
- przykłady:
- (1.1) La suno malleviĝis kaj denove leviĝis, – antaŭ li etendis sin tiu sama senlima ebenaĵo da trankvila mistera akvo[1]. → Słońce obniżało się i znowu podnosiło się – przed nim rozciągnęła się ta sama bezgraniczna równina spokojnej, tajemniczej wody.
- (1.2) Senlima estis la ĝojo de la patro, kiam li vidis, ke la monstro ne disŝiris ŝin kaj ke ŝi estas vivanta kaj sana[2]. → Bezgraniczna jest radość ojca, kiedy widzi, że potwór nie rozerwał jej i że jest ona żywa i zdrowa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) senlima stepo → bezgraniczny step • senlima spaco → bezgraniczna przestrzeń
- (1.2) senlima sindonemo → bezgraniczne oddanie • senlima tenero → bezgraniczna czułość • senlima espero → bezgraniczna nadzieja
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: