Tadeusz Woleński
Tadeusz Józef Woleński[a] (ur. 4 lutego 1896 w Oleszycach, zm. 1940 w Katyniu[1]) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
4 lutego 1896 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujUrodził się w Oleszycach, w ówczesnym powiecie cieszanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa[2].
W sierpniu lub wrześniu 1914 w Dziedzicach wstąpił do Legionu Śląskiego. Po złożeniu przysięgi w Mszanie Dolnej został wcielony do 2. kompanii I batalionu 3 Pułku Piechoty Legionów Polskich[3] . 31 stycznia 1915 pod Maksymcem został ranny[4]. 10 sierpnia 1917 został wymieniony jako sekcyjny w spisie oficerów, podoficerów i żołnierzy skierowanych na projektowany 6. Kurs Wyszkolenia w Zambrowie[3] .
5 września 1919 został przydzielony czasowo (do reaktywacji) do Oddziału I Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach[5]. 1 marca 1920 został przeniesiony z 26 Pułku Piechoty do Oddziału II Sztabu DOGen. „Kielce”[6]. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 8 Pułku Piechoty Legionów[7].
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie zawodowej, w 8 pp Leg. w Lublinie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 531. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8][9][10]. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 133. lokatą w korpusie oficerów piechoty[11]. Był wówczas przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie[12]. 2 stycznia 1930 został przeniesiony do 25 Pułku Piechoty w Piotrkowie na stanowisko dowódcy I batalionu[13]. W kwietniu 1932 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko kierownika referatu personalnego[14]. W tym samym roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie i przydzielony do 6 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na stanowisko inspektora WFiPW[15][16]. W latach 1932–1935 działał w Polskim Związku Piłki Nożnej[17][18], w którym był m.in. komisarzem[19]. 21 stycznia 1934 został wybrany prezesem Lwowskiego Związku Okręgowego Piłki Nożnej[20]. We wrześniu 1933 został przeniesiony do 40 Pułku Piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy batalionu[21][22], a później do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Batalionu KOP „Nowe Święciany”[23]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty[24].
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził rezerwowym 98 Pułkiem Piechoty[25].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari[26]
- Krzyż Niepodległości (12 marca 1931)[27]
- Krzyż Walecznych (trzykrotnie)[28]
- Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 10 listopada 1928[29][28], 16 lutego 1938[30][31])
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)[32]
Uwagi
edytuj- ↑ Do 1924 w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Tadeusz Mirski-Woleński”.
Przypisy
edytuj- ↑ Rubas Mirosław Jan: Katyńskie straty KOP, [w:] Problemy Ochrony Granic. Biuletyn nr 33 (2006), s. 117.
- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-08-30] .
- ↑ a b Żołnierze Niepodległości ↓.
- ↑ I Lista strat 1915 ↓, s. 67.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 91 z 2 października 1919 roku, poz. 3385.
- ↑ Rozkaz nr 17 DOGen. „Kielce” z 1 marca 1920.
- ↑ Targowski 1928 ↓, s. 24.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 80.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 146, 418.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 140, 361.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 46.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 126, 184.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 382.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 233.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 431.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 33, 468.
- ↑ Walne zebranie Polskiego Związku Piłki Nożnej - 18 lutego 1932 [online], audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2021-08-30] .
- ↑ Walne zebranie Polskiego Związku Piłki Nożnej - luty 1935 r. [online], audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2021-08-30] .
- ↑ „Nowy Głos Przemyski”, R. 32, nr 49 z 8 grudnia 1935, s. 4.
- ↑ Gazeta Stryjska : tygodnik. R. 2, 1934 nr 4 (28 stycznia), Instytut Pracy Społecznej, 1934, s. 5 [dostęp 2021-08-30] .
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 195.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 23.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 16, 916.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 418.
- ↑ Dalecki 1989 ↓, s. 136, 235, 267, 324, 382.
- ↑ Targowski 1928 ↓, s. 40.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 100 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 33.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 38, poz. 39 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 24 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 240.
Bibliografia
edytuj- Lista Chorych, Rannych, Zabitych i Zaginionych Legionistów do Kwietnia 1915 roku. Piotrków: Centralny Oddział Ewidencyjno-Werbunkowy Departamentu Wojskowego NKN, 1915-08-01.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Mieczysław Targowski: Zarys historji wojennej 8-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.
- Ryszard Dalecki: Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989. ISBN 83-03-02830-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Żołnierze Niepodległości. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-10-12].