Castèu d'It
![]() | |
Donadas | |
---|---|
Tipe | Fortalesa ![]() |
Construccion | 1527 ![]() |
Foncion | prison, musèu e forticacions martimas ![]() |
Cronologia | |
1524 – 1531 | construccion forticacions martimas ![]() |
Caracteristicas | |
Estil | arquitectura medievala ![]() |
Localizacion geografica | |
Estat | França |
Division territoriala francesa | França metropolitana |
Region francesa | Provença-Aups-Còsta d'Azur |
Departament | Bocas de Ròse |
Granda ciutat | Marselha |
Districte municipal | 7en arrondiment |
Archipèla | Archipèla dau Frieu ![]() |
Localizacion | illa d'It ![]() |
![]() | |
monument istoric catalogat (1926) monument istoric inscrit (2021) ![]() | |
| |
Site web | chateau-if.fr ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Marseille-iles-frioul.jpg/200px-Marseille-iles-frioul.jpg)
Lo castèu d'It [1] (en provençau; Château d'If en francés) es una fortalesa occitana bastida subre l'illon d'It a Marselha, dins l'archipèla dau Frieu, a partir de 1529 per lo rei Francés I de França. Bastit per rason militara, venguèt preson. Es amb aquel estatut que venguèt famós dins la literatura mondiala pr'amor dau roman d'Alexandre Dumas: Lo Còmte de Monte-Cristo.
La forma pus anciana es Izet en 1442 [ile che a nome Izet, Uzzano, Pratica della mercatura scitta da C. di Antonio de Uzzano nel 1442 (Della Decima e di varie altre gravezze importa dal comune de Firenze, t. IV, 1765, in-8°).[2]
Dins la realitat, foguèt lo luòc de detencion dau Marqués de Sade e dau còmte de Mirabèu.
Au sègle xx venguèt simplament un far (amb una familha per lo manténer) un luòc toristic puei.
Nòtas e referéncias
[modificar | Modificar lo còdi]- ↑ «L'an que desus [1536] et dimars 22 d'aoust (...), Andrieu Doria nos venguet vesitar ambé 20 galeros et dos fragatos e vautet nostros illos et la fortalesso d'It.» (Jornau d'Onorat de Vaubèla, t. II, p. 306. Servici dei publicacions de l'Universitat de Provença, 1985; tèxte establit per V. L. Bourrily, R. Duchêne, L. Gaillard, Ch. Rostaing).
- ↑ Quelques toponymes provençaux inattendus [article], Charles Rostaing - Actes des colloques de la Société française d'onomastique Année 1998 8 pp. 185-191