wólf
- IPA:
- (Etsbergs): /ˈwolf/
- (Maastrichts): /ˈβ̞ɒʊf/
- (Montforts): /ˈwolf/
- Een erfwoord uit het Germaanse *wulfa.
wólf m
- (Hooglimburgs) wolf.
- «I Lèmbörge kómmentj dès daags gei wölf mieë veur.»
- In Limburg komen tegenwoordig geen wolven meer voor.
- «I Lèmbörge kómmentj dès daags gei wölf mieë veur.»
enkelvoud | meervoud | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | |
nominatief | wólf | - | wölfke | - | wölf | - | wölfkes | - |
genitief | wólfs | - | wölfkes | - | wölf | - | wölfkes | - |
locatief | wólves | - | wólveske | - | wólvese | - | wólveskes | - |
datief | wólve | - | wölfke | - | wölf | - | wölfkes | - |
accusatief | wólf | - | wölfke | - | wölf | - | wölfkes | - |