opdringen
- op·drin·gen
- samenstelling van op bw en dringen ww
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
opdringen |
drong op |
opgedrongen |
klasse 3 | volledig |
opdringen
- ergatief dringend zich in een bepaalde richting begeven
- De vijand was een heel stuk opgedrongen.
- ditransitief iemand tegen zijn zin (iets) doen aannemen, tegen heug en meug opleggen
- Hij kreeg een positie opgedrongen die hij liever niet bekleedde.
- wederkerend zich ~: met kracht oprijzen, voor de verbeelding komen
- wederkerend zich ~: met alle middelen iemands gezelschap of genegenheid zoeken
- Het woord opdringen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "opdringen" herkend door:
99 % | van de Nederlanders; |
100 % | van de Vlamingen.[1] |
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 9
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Samenstelling in het Nederlands
- Sterk werkwoord klasse 3 in het Nederlands
- Werkwoord in het Nederlands
- Scheidbaar werkwoord in het Nederlands
- Ergatief werkwoord in het Nederlands
- Ditransitief werkwoord in het Nederlands
- Wederkerend werkwoord in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 99 %
- Prevalentie Vlaanderen 100 %