omdijken
naamwoord van handeling | |
---|---|
zelfstandig | bijvoeglijk |
omdijken | omdijkend |
omdijking | omdijkt |
- om·dij·ken
- samenstellende afleiing van om (bijwoord) en dijk (zelfstandig naamwoord) met het achtervoegsel -en dat de onbepaalde wijs van een (werkwoord) vormt
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
omdijken |
omdijkte |
omdijkt |
zwak -t | volledig |
omdíjken
- overgankelijk een gebied omringen met dijken
- De Markerwaard is wel omdijkt, maar nooit drooggelegd.
de ómdijken mv
- meervoud van het zelfstandig naamwoord omdijk
- Het woord omdijken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "omdijken" herkend door:
65 % | van de Nederlanders; |
69 % | van de Vlamingen.[1] |
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 8
- Klemtoonhomogram in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Achtervoegsel -en in het Nederlands
- Zwak werkwoord (-t) in het Nederlands
- Werkwoord in het Nederlands
- Onscheidbaar werkwoord in het Nederlands
- Overgankelijk werkwoord in het Nederlands
- Zelfstandignaamwoordsvorm in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 65 %
- Prevalentie Vlaanderen 69 %