Charles Stark Draper Prize
Uiterlijk
De Charles Stark Draper Prize is een wetenschappelijke onderscheiding die sinds 1988 jaarlijks door de National Academy of Engineering wordt uitgereikt. Deze prijs wordt toegekend aan ingenieurs die belangrijk werk hebben verricht aan de publieke verstandhouding van hun technische bijdragen ten behoeve van de voorspoed en vrijheid van de mensheid.
De prijs, bestaande uit een geldbedrag van 500.000 dollar, een gouden medaille en een handgeschreven oorkonde, is vernoemd naar Charles Stark Draper die hoogleraar was aan het Massachusetts Institute of Technology en oprichter van het MIT Instrumentatie Laboratorium.
Winnaars[1]
- 1989: Jack S. Kilby en Robert N. Noyce voor hun onafhankelijke ontwikkeling van de monolithische geïntegreerde schakeling
- 1991: Frank Whittle en Hans von Ohain voor hun onafhankelijke ontwikkeling van de turbostraalmotor
- 1993: John Backus voor zijn ontwikkeling van FORTRAN, de eerste hogere programmeertaal
- 1995: John R. Pierce en Harold A. Rosen voor hun ontwikkeling van communicatiesatelliet-technologie
- 1997: Vladimir Haensel voor zijn uitvinding van "platforming"-proces
- 1999: Charles K. Kao, Robert D. Maurer en John B. MacChesney voor de ontwikkeling van de glasvezeloptica
- 2001: Vinton G. Cerf, Robert E. Kahn, Leonard Kleinrock en Lawrence G. Roberts voor de ontwikkeling van Internet
- 2002: Robert Langer voor de bio-engineering van revolutionaire medische drug delivery systems
- 2003: Ivan A. Getting en Bradford W. Parkinson voor hun ontwikkeling van het Global positioning system (GPS)
- 2004: Alan C. Kay, Butler W. Lampson, Robert Taylor en Charles P. Thacker voor hun werk aan Xerox Alto, voor de eerste praktische personal computer
- 2005: Minoru S. "Sam" Araki, Francis J. Madden, Edward A. Miller, James W. Plummer en Don H. Schoessler voor het ontwerp, ontwikkeling en werking van CORONA, de eerste aarde-observatiesysteem in de ruimte
- 2006: Willard S. Boyle en George E. Smith voor de uitvinding van charge-coupled device (CCD), een lichtgevoelig component in digitale cameras en andere beeldverwerkingstechnologieën.
- 2007: Tim Berners-Lee voor de ontwikkeling van het wereldwijd web
- 2008: Rudolf Emil Kálmán voor de ontwikkeling van Kalman-filters
- 2009: Robert H. Dennard voor zijn uitvinding en verdere ontwikkeling van Dynamic random-access memory (DRAM), algemeen gebruikt in computers en andere dataverwerking- en communicatiesystemen
- 2010: Niet uitgereikt
- 2011: Frances H. Arnold en Willem P.C. Stemmer voor hun individuele bijdragen aan gestuurde evolutie (Directed Evolution), een proces welke onderzoekers in staat stellen om de creatie van bepaalde eigenschappen in eiwitten en cellen te veranderen
- 2012: George H. Heilmeier, Wolfgang Helfrich, Martin Schadt en T. Peter Brody voor hun bijdragen in de ontwikkeling van liquid crystal display (LCD) technologie
- 2013: Thomas Haug, Martin Cooper, Yoshihisa Okumura (奥村 善久), Richard H. Frenkiel en Joel S. Engel - Mobiele telefoon-pioniers die aan de basis stonden van de huidige GSM-telefonie
- 2015: Nick Holonyak Voor de uitvinding en ontwikkeling van lichtgevende diodes (LEDs).
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Recipients of the Charles Stark Draper Prize. Geraadpleegd op 11 januari 2013.