Sly Stone: Το άχθος μιας ιδιοφυΐας...

Details

Published: Wednesday, 21 January 2026 13:35

Written by Γιάννης Καστανάρας

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Ο Sly Stone (κατά κόσμον Sylvester Stewart) άρχισε να εμφανίζεται σε συγκροτήματα στο λύκειο και σπούδασε μουσική θεωρία στο Solano Community College. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '60, είχε πλέον εγκαταλείψει οριστικά το σχολείο για να εργαστεί ως DJ στον KSOL του Σαν Φρανσίσκο, έναν ραδιοσταθμό που ειδικευόταν στη soul. Συνεργάστηκε επίσης με πολλά ανερχόμενα συγκροτήματα.
To 1966 ο Sly είχε ήδη δικό του συγκρότημά, τους Sly and the Stoners, το ίδιο και ο αδελφός του, ο Freddie, τους Freddie and the Stone Souls. Τα δυο αδέλφια αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους με την ιδέα το νέο σχήμα να περιλαμβάνει λευκούς και μαύρους μουσικούς, άνδρες και γυναίκες, που θα έπαιζαν όργανα και θα τραγουδούσαν – κάτι μάλλον πρωτότυπο για την εποχή. Οι Sly and the Family Stone άρχισαν να εμφανίζονται μαζί το 1967 και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, A Whole New Thing.

Read more ...

Bog art - "The Dance of Broken Promises" (CD και ψηφιακή έκδοση, 2026)

Details

Published: Tuesday, 20 January 2026 14:14

Written by Χρήστος Κορναράκης

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφία: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (qoq photos)

Fracture as form...

Οι Bog art δεν υπήρξαν ποτέ μπάντα της άνεσης. Από την αρχή κινούνται σε μια ζώνη εσωτερικής τριβής: πίστη και αμφιβολία, εγγύτητα και απόσταση, έρωτας και αποσύνθεση. Το The Dance of Broken Promises (2026), ο τέταρτος δίσκος τους, δεν προσπαθεί να συμφιλιώσει αυτές τις αντιθέσεις. Τις αφήνει να συνυπάρχουν. Και χτίζει έναν δίσκο πάνω στη διάρκεια, όχι στην κάθαρση.

Read more ...

To "The Weight of Forever" των HeadQuake, μια ηχητική επένδυση για δρόμους χωρίς επιστροφή...

Details

Published: Monday, 19 January 2026 20:08

Written by Αντώνης Ζήβας

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Υπάρχουν δίσκοι που δεν γράφονται για ακρόαση με ακουστικά. Γράφονται για μακρινά road trips, για νύχτες που το κοντέρ γράφει χιλιόμετρα και ο χρόνος χάνει το νόημά του, για δρόμους που δεν ξέρεις αν σε βγάζουν κάπου ή απλώς σε απομακρύνουν από όλα τα υπόλοιπα. Το The Weight of Forever των HeadQuake είναι ακριβώς αυτός ο δίσκος...

Read more ...

«Η βελόνα και η ζημιά που έκανε»: Ένας μικρός φόρος τιμής στον Ντάνι Γουίτεν…

Details

Published: Friday, 16 January 2026 19:59

Written by Προκόπης Σαμαρτζής

Νίκος Κοντογούρης: «Το μόνο που με κάνει να αισθάνομαι λιγάκι περήφανος για αυτά που έχω κάνει, είναι ότι έμαθα στον κόσμο κάποια πράγματα...»

Details

Published: Thursday, 15 January 2026 18:13

Written by Μιχάλης Πούγουνας

Ο Μike Πούγουνας και ο Γιάννης Καστανάρας συζητούν εφ' όλη της ύλης με τον Νίκο Κοντογούρη

Για τους ανθρώπους που αγόραζαν δίσκους και διάβαζαν μουσικά έντυπα, είναι αισθητή η απουσία, τα τελευταία χρόνια, του Νίκου Κοντογούρη, ενός ανθρώπου – κινητή εγκυκλοπαίδεια.
Υπάρχουν πολλοί λάτρεις της μουσικής που λόγω ηλικίας, δεν τον γνωρίζουν.
Ο Νίκος, γεννήθηκε στην Καλλιθέα αλλά μεγάλωσε, στην δεκαετία του ’60, στα βόρεια προάστια και εμείς τον γνωρίσαμε μέσα από τις σελίδες του Ποπ και Ροκ, του Zoo, του φανζίν Psychagogos που κυκλοφορούσε ο ίδιος στην δεκαετία του ’80 με κασέτα και φυσικά μέσα από το δισκοπωλείο του, το Art Nouveau.
Κάποια στιγμή, πριν μερικά χρόνια ο Νίκος αποχώρησε από τον χώρο και συνταξιοδοτήθηκε.
Μιας και ήμασταν γνωστοί για πολλά χρόνια, Πούγουνας και Καστανάρας αποφασίσαμε να τον βρούμε και να κάνουμε μια συζήτηση μαζί του, ώστε να τον συστήσουμε σε εκείνους που τον γνωρίζουν αλλά και σε εκείνους που θα ήθελαν να τον μάθουν. Βρήκαμε ένα ωραίο καφέ στην πλατεία του Νέου Ηρακλείου και αφού είπαμε τα νέα μας, μιας και είχαμε καιρό να βρεθούμε, έγινε η αρχή…

Read more ...

Eli and The Portraits: «H ζούγκλα δεν είναι πρόβλημα προς επίλυση, αλλά κατάσταση προς αποδοχή...»

Details

Published: Monday, 12 January 2026 10:50

Written by Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Δεν ακούς αυτόν τον δίσκο. Τον διασχίζεις. Το The Jungle Within ξεκινά σαν χαμηλός παλμός και καταλήγει να γίνεται τοπίο. Ένα τοπίο εσωτερικό, πυκνό, γεμάτο φωνές που δεν ζητούν εξηγήσεις αλλά παρουσία. Οι Eli and the Portraits στήνουν ένα αφήγημα που ακουμπά περισσότερο στην εμπειρία παρά στη φόρμα, περισσότερο στο βίωμα παρά στο είδος.

Εδώ το concept δεν είναι κόλπο, είναι επιβίωση. Ζώα που μιλούν σαν άνθρωποι, άνθρωποι που κρύβονται πίσω από ζώα, τραγούδια που λειτουργούν σαν συνεδρίες, σαν συλλογική κατάθεση.

Η μουσική αντλεί από folk, post-rock, θεατρικότητα και υπόγεια ένταση, αλλά τίποτα δεν κρατιέται ως αναφορά.

Όλα υπηρετούν την αφήγηση. Το The Jungle Within ζητά χρόνο, αλλά τον επιστρέφει πολλαπλασιασμένο. Με νόημα. Τους ευχαριστώ για τον χρόνο τους.

Read more ...

Loud Silence: «Ο χρόνος αποκτάει νόημα όταν αντιμετωπίζεται συνολικά. Αλλιώς μας τρώει...»

Details

Published: Monday, 05 January 2026 13:37

Written by Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη 

Αν κάτι διαπερνά το Filled With Nothing/Feeling like GOD από την πρώτη νότα, είναι η αίσθηση ότι τίποτα δεν στέκεται μόνο του. Πληρότητα και κενό, ένταση και σιωπή, κίνηση και παύση συνυπάρχουν χωρίς να αναιρούνται. Η μπάντα δεν επιχειρεί να εξηγήσει τις αντιφάσεις της εποχής, αλλά να τις κατοικήσει.

Read more ...

Νίκος Σκαλκώτας: Ο καλλιτέχνης που διάβαζε τον κόσμο μέσα από τους ήχους του...

Details

Published: Sunday, 04 January 2026 11:31

Written by Προκόπης Σαμαρτζής

Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζής

Στην άκρη μιας εποχής που άλλαζε με ορμή, γεννήθηκε ένας άνθρωπος που δεν άκουγε απλώς τον κόσμο• τον διάβαζε μέσα από τους ήχους του. Από τη Χαλκίδα ως το Βερολίνο και πάλι πίσω στην Αθήνα, κουβαλούσε μαζί του μια αόρατη βαλίτσα γεμάτη μελωδίες που δεν είχαν ακόμη ειπωθεί, ρυθμούς χωρίς σύνορα και χρώματα που δεν υπάκουαν σε καμία γνωστή παλέτα. Όλα αυτά ζωντάνευαν όταν ακουμπούσε απαλά το δοξάρι πάνω στο αγαπημένο του μουσικό όργανο, το βιολί. Εκεί, πάνω στις χορδές του, έβρισκε καταφύγιο και περιπέτεια μαζί.

Read more ...

39 Clocks: Aντίσταση στην ομοιομορφία...

Details

Published: Saturday, 03 January 2026 09:19

Written by Γιάννης Καστανάρας

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το γερμανικό πειραματικό ντουέτο 39 Clocks εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, κατακτώντας μια ξεχωριστή θέση στην post-punk και underground μουσική σκηνή της εποχής. Με οδηγό τον μινιμαλισμό των Velvet Underground, ο Christian Henjes, γνωστός ως C.H. 39, και ο Jürgen Gleue, γνωστός ως J.G. 39, άναψαν τις μηχανές των 39 Clocks στο Ανόβερο χρησιμοποιώντας ελάχιστα όργανα για τις υπνωτικές επαναλήψεις και μια avant-garde προσέγγιση στον ήχο. Η μουσική τους συχνά αντλούσε έμπνευση από το garage, την ψυχεδελική μουσική και το krautrock, διατηρώντας παράλληλα μια στεγνή ωμότητα που τους ξεχώριζε από τα πιο εμπορικά συγκροτήματα της εποχής. Μέχρι το 1979, είχαν ήδη αποκτήσει φήμη για τις αντισυμβατικές τους εμφανίσεις, παίζοντας συχνά σε ημίφως και εστιάζοντας περισσότερο στην ατμόσφαιρα παρά στο θέαμα.

Read more ...

Little Willie John: rhythm ‘n’ blues από τη «στενή»...

Details

Published: Friday, 02 January 2026 20:21

Written by Θανάσης Μήνας

Γράφει ο Θανάσης Μήνας 

Ο σύντομος βίος του Little Willie John υπήρξε σχεδόν μυθιστορηματικός. Γεννημένος στο Κάλεντεϊλ του Άρκανσω τον Νοέμβριο του 1937, με το ονοματεπώνυμο William Edward John, ήταν ο μικρός αδελφός της τραγουδίστριας Mable John -από τις ελάχιστες που έγραψαν τόσο για την Tamla όσο και για τη Stax.

Read more ...

The Man & His Failures - Survival Kit (Geheimnis Records, 2025)

Details

Published: Wednesday, 31 December 2025 10:32

Written by Χρήστος Κορναράκης

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια βουτιά στην αστική δυστοπία των The Man & His Failures, όπου κάθε σύνθεση ισορροπεί ανάμεσα σε industrial ρυθμούς, EBM ηλεκτρισμό και darkwave ατμόσφαιρα, αποκαλύπτοντας ένα concept  άλμπουμ που ζει, αναπνέει και απαιτεί πλήρη παρουσία.

Read more ...

One Battle After Another: Η πολιτική ταινία του Paul Thomas Anderson (Αφιέρωμα στον Paul Thomas Anderson #10)

Details

Published: Friday, 26 December 2025 11:12

Written by Χρήστος Κορναράκης

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

“Every revolution begins fighting demons. Motherfuckers just end up fighting themselves.”

Η φράση ακούγεται σχεδόν κουρασμένα, χωρίς στόμφο. Και όμως, μέσα της χωρά ολόκληρο το One Battle After Another (2025). Ο Paul Thomas Anderson δεν ενδιαφέρεται για την αρχή της επανάστασης. Τον ενδιαφέρει η φθορά της. Το σημείο όπου η ιδέα έχει επιβιώσει, αλλά οι άνθρωποι όχι.

Read more ...

Γιώργος Μικάλεφ: "Γίνομαι ακραίος γιατί αφενός σιχαίνομαι τον καθωσπρεπισμό και αφετέρου είναι τόσο ακραία αυτά που ζούμε, που η πραγματικότητα ξεπερνάει την φαντασία..."

Details

Published: Wednesday, 24 December 2025 19:07

Written by Γιάννης Καστανάρας

Ο καλλιτέχνης Γιώργος Μικάλεφ συστήνεται στο Merlin's και απαντάει στις ερωτήσεις του Γιάννη Καστανάρα

Γεννήθηκα στην Κέρκυρα και η καταγωγή μου είναι από τη Μάλτα. Εξ ου και το ξενικό επώνυμο. Μεγάλωσα στη Γαρίτσα, δίπλα στο κλειστό εργοστάσιο επεξεργασίας Καννάβεως, Λίνου και Ιούτης. Ζωγράφιζα από μικρός όπως όλα τα παιδιά και απλά δεν σταμάτησα μεγαλώνοντας. Οι πρώτες μου επιρροές στη ζωγραφική δεν ήταν τόσο οι “Μεγάλοι Παλαιοί” ζωγράφοι όσο η punk μουσική. Αν αρκούν τρία ακόρντα για να ξεκινήσεις να παίζεις μουσική, τότε αρκεί ένα μολύβι και χαρτί για να ξεκινήσεις να ζωγραφίζεις. Ιδέες να κατεβάζει το κεφάλι σου και τον δρόμο σου τον βρίσκεις. Δίχως διαδίκτυο, καλλιτεχνικό περιβάλλον ή σπουδές, ήταν κάπως δύσκολο να αποκτήσω ανάλογη παιδεία. Έπαιρνα όποτε μπορούσα αυτούς τους τόμους με τους ζωγράφους που πήγαιναν πακέτο με τις εφημερίδες. Όταν έπεσε στα χέρια μου ένας τόμος με το ως τότε έργο του Εδουάρδου Σακαγιάν ήταν αποκάλυψη για μένα...

Read more ...

Fuzz, Farfisa, ντέφι: Οι Dionysians μιλούν για το "Να Κάψουμε το Χθες", την ανάγκη για φυγή και τη "διονυσιακή" ενέργεια του ελληνικού garage rock...

Details

Published: Wednesday, 24 December 2025 10:49

Written by Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Δεν χρειάζονται κραυγές για να τραβήξεις την προσοχή όταν ο ήχος έχει λόγο ύπαρξης. Το Να Κάψουμε το Χθες των The Dionysians εμφανίζεται αθόρυβα, αλλά μένει - ένα ντεμπούτο που θυμίζει γιατί το ελληνικό garage rock έχει ακόμη σφυγμό, ιδρώτα και αλήθεια. Με fuzz κιθάρες, Farfisa σε πρώτο πλάνο και ελληνικό στίχο που μιλά χωρίς φίλτρα, η μπάντα χτίζει έναν κόσμο ζωντανό και ανεπεξέργαστο, σαν να γράφτηκε σε πραγματικό χρόνο, μέσα σε ένα δωμάτιο που βράζει από ένταση.

Μίλησα για λογαριασμό του merlis.gr μαζί τους για τη γέννηση του project, τη συνειδητή ακατέργαστη παραγωγή, την ανάγκη να «καεί» το χθες και το γιατί, σε μια εποχή λείου indie ήχου, εκείνοι επιλέγουν να κρατήσουν τις κιθάρες μπροστά και την ενέργεια ωμή.

Read more ...

Townes Van Zandt Revisited...

Details

Published: Friday, 19 December 2025 19:39

Written by Θανάσης Μήνας

Ο Θανάσης Μήνας ανατρέχει στη ζωή του μοναχικού cowboy της americana με αφορμή δύο πρόσφατες εκδόσεις.

Στο ντοκιμαντέρ του 1976 με τίτλο Heartworn Highways, ο Townes Van Zandt παίρνει μια ρουφηξιά από ένα τσιγάρο και αρχίζει να τραβάει τις χορδές της κιθάρας του, δηλώνοντας ειρωνικά: «Θα παίξω ένα ποτ πουρί από τις επιτυχίες μου», προτού χαλαρώσει σε μια υπέροχη, οικεία ερμηνεία του τραγουδιού του “Pancho and Lefty” του 1972. Η συχνά διασκευασμένη αφήγηση που βασίζεται στον Μεξικανό επαναστάτη Pancho Villa έγινε ένα καθοριστικό τραγούδι τόσο για τον Van Zandt όσο και για την ίδια την παράνομη χώρα. Έχει διασκευαστεί από καλλιτέχνες όπως η Emmylou Harris και έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία από τους Willie Nelson και Merle Haggard το 1983. Ο μεγάλος τραγουδοποιός από το Τέξας διηγείται μάλιστα μια ιστορία, όπου το κομμάτι φαίνεται να τον γλίτωσε από μια από μια κλήση. Οι δύο αστυνομικοί που τον σταμάτησαν, όχι μόνο τον αναγνώρισαν, όχι μόνο ήταν φαν, αλλά συμπτωματικά, αποκαλούσαν ο ένας τον άλλον με τα παρατσούκλια Pancho και Lefty.

Read more ...