ზმნა
ქართული
[რედაქტირება]ზმნა
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [zmnɑ]
- აუდიო მაგალითი: ზმნა ?
- დამარცვლა: ზმნა, მრ. რ. ზმნე·ბი ზმნა·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]➤ ზმნა, ზმნ-ის(ა), მრავლობითი: ზმნ-ებ-ი, ზმნა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
- გრამატიკა: მეტყველების ნაწილი, რომელიც აღნიშნავს ამა თუ იმ პირთან (პირებთან) ანდა გრამატიკულ კლასკატეგორიასთან დაკავშირებულ მოქმედებას, მდგომარეობას).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 4, გვერდი 838, თბილისი, 2019 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ზმნა“
- „ზმნა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 281
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 1, თბილისი: „მერანი“, 1991, გვ. 283.