ვოევოდინა
ვოევოდინის ავტონომიური მხარე Аутономна Покрајина Војводина Autonomna Pokrajina Vojvodina Vajdaság Autonóm Tartomány Autonómna Pokrajina Vojvodina Provincia Autonomă Voivodina Автономна Покраїна Войводина ვოევოდინა |
||||||
---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
დედაქალაქი | ნოვი-სადი 45°19′ ჩ. გ. 19°51′ ა. გ. / 45.317° ჩ. გ. 19.850° ა. გ. | |||||
ოფიციალური ენა | სერბული, უნგრული, სლოვაკური, რუმინული | |||||
მთავრობა | ავტონომიური მხარე | |||||
- | მთავრობის საბჭოს თავმჯდომარე | ბოჲან პაიტიჩი | ||||
ფართობი | ||||||
- | სულ | 21 506 კმ2 | ||||
მოსახლეობა | ||||||
- | 2002 შეფასებით | 2 031 992 | ||||
- | სიმჭიდროვე | 94.51 ად კაცი/კმ2 | ||||
ვალუტა | სერბული დინარი (RSD ) |
|||||
დროის სარტყელი | UTC + 1 | |||||
- | ზაფხულის (DST) | UTC + 2 (UTC) | ||||
სატელეფონო კოდი | 381 |
ვოევოდინა (სერბ. Војводина / Vojvodina, უნგრ. Vajdaság, სლოვაკ. Vojvodina, რუმ. Voivodina, რუსინ. Войводина, ხორ. Vojvodina) — სერბეთის ავტონომიური მხარე, რომელიც მდებარეობს ჩრდილოეთ ნაწილში მდინარე დუნაის ნაპირებზე. ფართობი 21,5 ათ. კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვი-სადი. ჰავა ზომიერი და კონტინენტურია. ნალექები 550-750 მმ წელიწადში. მთავარი მდინარეებია: დუნაი, ტისა, ტამიში. ჭარბობს შავმიწა სტეპის ლანდშაფტები.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]VI საუკუნეში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სლავები დასახლდნენ, IX საუკუნის ბოლოდან — უნგრელები. 1526-1918 წლებში უნგრეთის სამეფოსთან ერთად ჰაბსბურგთა მონარქიას ემორჩილებოდა. 1848-1849 წლებში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სერბმა გლეხებმა მოაწყვეს ანტიფეოდალური გამოსვლები. 1848 წლის მაისში გამოცხადდა ვოევოდინის ავტონომია, რომელიც არ სცნო უნგრეთის რევოლუციურმა მთავრობამ. XIX საუკუნის შუა წლებში სრემის, ბანატისა და ბაჩკის გაერთიანების შედეგად შეიქმნა ვოევოდინის საჰერცოგო, რომელმაც 1860 წლამდე იარსება. 1918 წელს შევიდა სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს (1929 წლიდან იუგოსლავია) შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ვოევოდინა ცნობილია თავისი მრავალეროვნობით. აქ უმეტესობას წარმოადგენენ სერბები, რომლებიც მოსახლეობის 65% შეადგენენ, აქ ასევე ცხოვრობენ უნგრელები — 14%, სლოვაკები — 3%, ხორვატები — 3%, მონტენეგროელები — 2%, რუმინელები — 1,5%, ბოშები — 1,5%, რუსინები — 0,5%.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 440.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- სერბეთის საიტი(ვოევოდინა) დაარქივებული 2008-05-08 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
- Atlas of Vojvodina (Wikimedia Commons)