Korecy
| ||
město: | Lubij | |
zagmejnowanje: | 1970 (do Korec-Bělec) | |
wobydlerstwo: | 87 (31. decembra 2023)[1] | |
wysokosć: | 225 metrow n.m.hł. | |
51.11944444444414.693888888889225
| ||
póstowe čisło: | 02708 | |
předwólba: | 03585 | |
Lubata w Korečanskej skale | ||
wikidata: Korecy (Q160426)
|
Korecy[2] (němsce Georgewitz) su hornjołužiska wjeska, kotraž słuša wot lěta 2003 k Lubijej. Leža we wuchodnym dźělu Hornjołužiskich honow 3,5 kilometry sewjerowuchodnje stareho města a 225 m nad mórskej hładźinu na lěwej stronje Lubaty. Njedaloko wsy twori rěčka znatu Korečansku skału.
Stawizny
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Prěnje naspomnjenje jako Gorguwitz pochadźa z lěta 1305.[3] Kulowc Korecy bě wot 14. hač do 16. lětstotku sydło ryćerkubła, potom z wobsydstwom města Lubija.
Po statistice Arnošta Muki mějachu Korecy w lěće 1884 250 wobydlerjow, mjez nimi 186 Němcow a 64 Serbow (26 %).[4] Dźensa so we wjesce hižo njeserbuje. Ewangelscy Korečenjo přisłušeja wot 16. lětstotka Ketličanskej wosadźe
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ staw: 31. decembra 2023; Podaća Lubijskeho stawnistwa
- ↑ Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927.
- ↑ Korecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
- ↑ Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 104. → wšě wjeski
Wotkaz
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Bělecy (Bellwitz) | Dažin (Großdehsa) | Dołhaćicy (Dolgowitz) | Habrachćicy (Ebersdorf) | Hłušina (Glossen) | Chrapow (Krappe) | Karlowa Studnja (Karlsbrunn) | Ketlicy (Kittlitz) | Korecy (Georgewitz) | Łuwoćicy (Lautitz) | Luchow (Laucha) | Małe Radměrcy (Kleinradmeritz) | Mučnica (Mauschwitz) | Njechań (Nechen) | Njeznarowy (Eiserode) | Róžany (Rosenhain) | Serbske Kundraćicy (Wendisch-Cunnersdorf) | Serbske Pawlecy (Wendisch-Paulsdorf | Stara Chójnica (Altcunnewitz) | Stwěšin (Peschen) | Walowy (Wohla) | Wolešnica (Oelsa) | Wopaleń (Oppeln) | Wujer (Unwürde)