Joseph Beuys
![]() ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 12 de maio de 1921 ![]() Krefeld, Alemaña ![]() |
Morte | 23 de xaneiro de 1986 ![]() Düsseldorf, Alemaña ![]() |
Causa da morte | insuficiencia cardíaca ![]() |
Lugar de sepultura | Mar do Norte 54°07′05″N 8°22′00″L / 54.1181, 8.3667 ![]() |
Datos persoais | |
Outros nomes | Boĭs, Iosef Bojs, Joze Beuys, Joseph (Joseph Heinrich) ![]() |
País de nacionalidade | Alemaña ![]() |
Educación | Freiherr-vom-Stein-Gymnasium (en) ![]() Kunstakademie Düsseldorf (en) ![]() ![]() |
Actividade | |
Campo de traballo | Performance (pt) ![]() ![]() |
Lugar de traballo | Düsseldorf Reino Unido Italia Estados Unidos de América ![]() |
Ocupación | escultor , fotógrafo , artista conceptual , artista de performance , gravador , ilustrador , pintor , profesor universitario , coreógrafo , debuxante ![]() |
Período de actividade | 1960 ![]() ![]() |
Partido político | The Greens (en) ![]() ![]() |
Xénero artístico | Arte conceptual ![]() |
Movemento | Fluxus ![]() |
Profesores | Ewald Mataré (pt) ![]() ![]() |
Alumnos | Anselm Kiefer, Lothar Baumgarten (pt) ![]() ![]() ![]() |
Lingua | Lingua alemá ![]() |
Representante | Mary Boone Gallery (en) ![]() ![]() ![]() |
Participou en | |
13 de xuño de 1992 | Documenta IX (en) ![]() |
12 de xuño de 1987 | documenta 8 |
19 de xuño de 1982 | Documenta 7 (pt) ![]() |
24 de xuño de 1977 | Documenta 6 |
30 de xuño de 1972 | Documenta 5 (pt) ![]() |
27 de xuño de 1968 | Documenta 4 |
28 de xuño de 1964 | Documenta III (en) ![]() ![]() |
Obra | |
Obras destacables
| |
Premios
| |
Páxina web | beuys.org ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Joseph_Beuys_Filtz_TV_by_Lothar_Wolleh.jpg/265px-Joseph_Beuys_Filtz_TV_by_Lothar_Wolleh.jpg)
Joseph Beuys, nado o 12 de maio de 1921 en Krefeld e finado o 23 de xaneiro de 1986 en Düsseldorf, foi un artista alemán que traballou con varios medios e técnicas como escultura, performance, happening, fluxus vídeo e instalación. É considerado un dos artistas alemáns máis influentes da segunda metade do século XX.
Vida e obra
[editar | editar a fonte]Aínda que se dubidou a miúdo da súa veracidade, Beuys afirmaba que combatera como piloto na segunda guerra mundial, que se estrelara en Crimea, que estivera a piques de morrer conxelado, e que uns nativos o rescataran e enzoufándoo con graxa e envolvéndoo en feltro para evitar a súa morte. En calquera caso, ambos elementos aparecerán constantemente na súa obra.
Traballou de profesor universitario ata que foi expulsado anos despois. A obra que realizou no seu tempo de profesor, afecta na relación da pedagoxía co estudo da arte, xa que Beuys cambiou totalmente o enfoque de ensino que se tiña até o momento.
De 1946 a 1951 estudou na Escola de Belas Artes de Düsseldorf, onde máis tarde foi profesor de escultura.
En 1962 comezou as súas actividades co movemento neodadá Fluxus e Happening. O seu maior logro foi a socialización que conseguiu facer da arte, achegándoo a todos os tipos de público.
As súas accións non tiñan tanto que ver cos espaventos neodadaístas para escandalizar ó burgués, senón que tiñan un significado máis profundo. En Como explicar os cadros a unha lebre morta 1965 púxose mel e pan de ouro na cabeza e faláballe sobre a súa obra a unha lebre morta que tiña entre os seus brazos. Nesta obra vincula factores espaciais e escultóricos, lingüísticos e sonoros á figura do artista, á súa xestualidade corporal, á súa conciencia de comunicador que tiña como receptor a un animal.
Beuys asumía o papel de xamán con potestade de curar e salvar unha sociedade que el consideraba morta.
En 1974 levou a cabo a acción Gústame América e a América gústolle eu onde Beuys, un coiote e materiais como papel, feltro e palla, constituíron o vehículo da súa creación. Conviviu 3 días co coiote. Apilaba periódicos americanos símbolo do capitalismo norteamericano. Ós poucos o coiote e Beuys vanse afacendo un ó outro e ó final Beuys abraza ó coiote.
Con esta acción formula unha crítica á política estadounidense en relación ós indios, onde el representaría aos Estados Unidos e o coiote ós indios norteamericanos.
Beuys repite moitos obxectos utilizados noutras obras. Obxectos que difiren dos ready mades duchampianos non pola súa natureza pobre e efémera, senón por ser parte da vida do propio Beuys que os "puxo aí" tras convivir con eles e deixarlles a súa pegada. Moitos teñen relación autobiográfica, como o mel ou a graxa utilizada polos tártaros que lle salvaron durante a segunda guerra mundial.
En Traxe de feltro, de 1970. Beuys simboliza o illamento do home na sociedade do noso tempo, un illamento non necesariamente negativo, xa que en doses prudentes pode ser catalizador de extraordinarias forzas creativas.
En 1979, o Museo Guggenheim de Nova York exhibiu unha gran retrospectiva da súa obra.
Beuys utilizou a arte, unha arte dinámica, fluída e corrosiva até o extremo de converterse nun anti-arte, para educar, curar e redimir ó ser humano e á sociedade espiritualmente enferma e perdida no caos do mundo.
Política
[editar | editar a fonte]Beuys tivo outra cara, máis en relación coa política. Creou en 1967 o Partido Alemán de Estudantes, cuxos obxectivos básicos eran educar a tódalas persoas na madurez intelectual e propiciar o concepto ampliado da arte. As súas proposicións navegaban entre o utópico e o anarquista. En 1971 esta organización transformouse na Organización para a democracia por referendo, para a posibilidade dunha democracia directa, na cal se podería lexislar de abaixo a arriba, impondo a vontade do pobo. Unha nova sociedade do socialismo real, poscapitalista e poscomunista.
Algunhas obras
[editar | editar a fonte]- Nevada, 1965
- Como explicar os cadros a unha lebre morta, 1965. Galería Schmela, Düsseldorf.
- Coiote, 1974. Galería René Block, Nova York.
- Bomba de mel no lugar de traballo, 1974-1977
- Mostra a túa ferida, 1976
- Fin da arte do século XX, 1982. Instalación na Bienal de Venecia 2001
- 7.000 carballos, 1982. Documenta VII
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Joseph Beuys |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]GUASCH, ANNA MARIA; A arte última do século XX. Do posminimalismo ó multicultural. Alianza editorial. Madrid. 2000.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Galería de imaxes do diario TelegraphArquivado 15 de decembro de 2007 en Wayback Machine. (en inglés)
- Proxecto dos 7.000 carballos (en inglés), con imaxes
- Biografía Joseph Beuys (en francés)