Opríchnina: Diferenzas entre revisións
m bot Modificado: pl:Opricznina |
m Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores) |
||
(Non se amosan 34 revisións feitas por 26 usuarios.) | |||
Liña 1: | Liña 1: | ||
[[ |
[[Ficheiro:0NevrevNV_Oprichniki_BISH.jpg|dereita|miniatura|300px|Os Oprichniks]] |
||
A '''Opríchnina''' ( |
A '''Opríchnina''' (опри́чнина) foi un anaco do territorio [[Rusia|ruso]] controlado directamente polo [[tsar]] [[Iván IV de Rusia|Iván o Terrible]]. |
||
A verba deriva do [[lingua rusa|ruso antigo]] (опричь) opric', e quere dicir " |
A verba deriva do [[lingua rusa|ruso antigo]] (опричь) opric', e quere dicir "á parte", "a excepción de". Por extensión, ''opríchnina'' designou ao período de poder despótico do monarca Iván IV o Terrible e a súa propia garda persoal, os ''oprichniks'', salientada pola súa desapiadada crueldade contra o pobo, decimando considerablemente a cidade de [[Nóvgorod]].<ref>Walter Leitsch. "Russo-Polish Confrontation" in Taras Hunczak, ed. "Russian Imperialism". Rutgers University Press. 1974, p.140</ref> |
||
Neste tempo, o termo ''opríchnina'' utilízase coma sinónimo de tiranía e de poder absoluto exercido con extremo rigor e crueldade. |
Neste tempo, o termo ''opríchnina'' utilízase coma sinónimo de tiranía e de poder absoluto exercido con extremo rigor e crueldade. |
||
== Historia == |
== Historia == |
||
No 1564, o príncipe [[ |
No ano 1564, o príncipe [[Andrei Kurbski]], liderou un exército [[Lituania|lituano]] contra Rusia, devastando a rexión de [[Velíkie Luki]]. O tsar Iván IV sospeitando que os outros aristócratas estaban preparados para traizoalo, decide abandonar [[Moscova]]<ref>R.Skrynnikov, ''Ivan Grosny'', M., ''Science'', 1975, pp.93-96</ref> o [[3 de decembro]] do [[1564]], levando tódalas reliquias históricas e relixiosas, sen designar sucesor na xefatura do estado, e instalándose en [[Alexandrov]], a 120 km de Moscova, coa tsarina [[María Temriúkovna]], os [[tsarévich]]s e tódolos membros da corte. O [[3 de xaneiro]] do [[1565]] dirixiu ao arcebispo metropolitano de Moscova, Afanasio, unha carta describindo a traizón dos [[boiardo]]s e anuncia a súa intención de abdicar. |
||
Unha |
Unha delegación composta pola Igrexa, o arcebispo metropolitano, boiardos e comerciantes dirixiuse entón a Alexandrov para pedirlle que volvese a Moscova e recobrase a coroa. Iván puxo unha soa condición, que lle desen un poder ilimitado. O clero debe por tanto renunciar ao seu dereito de intercesión en favor de persoas caídas en desgraza e os boiardos á garantía dunha xustiza equitativa. A delegación acepta as condicións e un mes máis tarde o tsar volveu a Moscova. |
||
== A creación da Opríchnina == |
== A creación da Opríchnina == |
||
O |
O mesmo mes, un [[ucase]] do tsar divide o [[Principado de Moscova]] en dous territorios: a ''Zemchtchina'' que conserva a antiga administración tsarista, e a ''Opríchnina'' (o nordeste) onde Iván exerce un poder absoluto. No mesmo decreto, o tsar crea os ''oprichnik'', unha tropa de elite que mantén unha obediencia cega. Estes homes, que o pobo chama ''a tropa satánica'', ían vestidos de negro, cunha vasoira e un cranio de can como insignia, sendo o seu lema: ''Varrer as Rusias, e trabar a traizón''. A ''Opríchnina'' viuse mais logo debilitada coa morte dos tres principais elixidos polo tsar, [[Alexis Basmánov]], [[Atanasio Viázemski]] e [[Maliuta Skurátov]]. |
||
O sistema de ''Opríchnina'' durou do [[1565]] |
O sistema de ''Opríchnina'' durou do [[1565]] ao [[1572]], sete anos durante os que Iván se esforza en aniquilar os seus adversarios e en rachar o antigo réxime de goberno, que non lle conviña. A represión fai que algúns boiardos incluso inciten a [[Lituania]] a intervir. A ''Opríchnina'' interceptou as mensaxes e intensificou a represión e as purgas. O arcebispo metropolitano, Filipe, intentou interceder en favor dos prisioneiros e é arrestado e asasinado. Iván encargouse do mesmo xeito dos [[Stáritski]]: a súa curmá Eufrosinia e o fillo desta, Vladímir, son obrigados a se envelenaren. |
||
No [[1570]], Iván, preocupado polo valor estratéxico de [[Nóvgorod]] na guerra contra a [[ |
No [[1570]], Iván, preocupado polo valor estratéxico de [[Nóvgorod]] na guerra contra a [[Orde Teutónica]] e [[Suecia]], descubriu que fíos do complot conducen a Nóvgorod. Os seus ''opríchniks'' saquean, incendian e destrúen a cidade, asasinando a 30 000 habitantes,<ref>S. B. Veselovskii, ''Isledovaniia po istorii oprichniny'' (Moscow, 1963) pp. 133ff.</ref> aínda que algúns historiadores modernos sitúan a cifra entre 2000 e 3000 mortos, considerando que despois das fames negras e epidemias do 1560, a poboación de Nóvgorod non excedía de 10.000 a 20.000 habitantes.<ref>Having investigated the report of Maliuta Skurátov and commemoration lists (sinodiki), R. Skrynnikov considers, that the number of victims was 2,000-3,000. (Skrynnikov R. G., ''Ivan Grosny'', M., AST, 2001)</ref> |
||
De volta a Moscova, a ''tropa satánica'' atacou os nobres sen |
De volta a Moscova, a ''tropa satánica'' atacou os nobres sen título e os masacra. O mesmo ano, Iván coida que seus fieis asistentes Alexis Basmánov e Atanasio Viázemski tentan traizoalo e son executados sumariamente. |
||
Este sistema foi visto por |
Este sistema foi visto por algúns historiadores coma unha ferramenta contra a poderosa nobreza hereditaria rusa dos boiardos, quen se opoñían á centralización.<ref>R. Skrynnikow untersuchte den Bericht des Kommandeures den Opritschniki Maljuta Skuratow und Gedächtnisfeier-Listen (''Sinodiki'') und schätzte die Zahl der Opfer auf 2000-3000. (Skrynnikow R. G., "Iwan Grosny", M., AST, 2001)</ref> |
||
A ''Opríchnina'' foi tratada de forma semellante |
A ''Opríchnina'' foi tratada de forma semellante á Igrexa do seu tempo, gozando da mesma liberdade de impostos que a Igrexa. Tiña tamén unha organización monástica e mesmo o propio Iván proclamouse ''Abade da Opríchnina''.<ref>A. Dvorkin, ''Ivan the Terrible as a Religious Type'' (Erlangen, 1992), p. 105</ref> |
||
A única diferenza entre |
A única diferenza entre estes dous, é que unha foi creada como un medio exclusivo para cumprir a vontade de Iván no seu territorio.<ref>R. Skrynnikov, ''Ivan Groznyi'' (Moscow, 1980), pp. 233-43, pp. 172f., 168ff.</ref> |
||
== O fin da ''Opríchnina'' == |
== O fin da ''Opríchnina'' == |
||
No [[1560]], no |
No [[1560]], no período coñecido como a ''Pequena Idade do Xeo'', nunha combinación de colleitas pobres, pragas, incursións polaco-lituanas, suecas, ataques dos [[pobo tártaro|tártaros]] e a [[Liga Hanseática]], Rusia foi devastada. |
||
O |
O prezo do gran subiu a un factor de dez, o valor das terras noutro tempo fértiles caeu por baixo das do resto do país, causando que os que vivían na ''Opríchnina'' se trasladasen a outras rexións. Deste xeito, a existencia destes dous sistemas de autoridade (a ''Opríchnina'' e a ''Zémschina'') conduciu á desorganización política e económica do país.<ref>R.Skrynnikov, ''Ivan Grosny'', M., ''Science'', 1975, p.158</ref> |
||
Iván |
Iván comezou a dubidar da utilidade da ''Opríchnina'' logo das execucións de Basmánov e Viázemski. Varios membros da súa garda de elite, encargados de manter a súa seguridade, foron acusados de traizón. A morte da súa terceira muller [[Marfa Sobákina]], quince días logo da súa voda, convenceuno de que algúns dos seus gardas puideron envelenala. A tropa comprende agora a uns 6000 homes que saquean os territorios da ''Zémschina'', sen que Iván o autorizase. |
||
Na |
Na primavera do [[1571]], os tártaros de [[Crimea]] invaden Rusia e chegan a Moscova, e incendian parcialmente a cidade sen que os ''opríchniks'' movesen un dedo para defendela. Iván sospeita que o traizoaran en beneficio do [[Jan (título)|Jan]] de Crimea. |
||
Decide |
Decide entón castigalos severamente. En xullo do [[1572]], un novo ucase aboliu o sistema da ''Opríchnina'' e os ''opríchniks'' foron disoltos. Os territorios da antiga ''Opríchnina'' son fusionados aos da ''Zémschina'' e os antigos donos recuperaron as súas terras. |
||
Os impostos, como |
Os impostos, como esperaba Iván, non se incrementaran, e Rusia perdera todas as súas ganancias na guerra contra [[Livonia]], de xeito que a ''Opríchnina'' non demostrou unha mellora considerable, senón máis ben un prexuízo á economía e á estabilidade de Rusia. A ''Opríchnina'' porén foi exitosa en instaurar un réxime de obediencia submisa e temorosa en todo o reino.<ref name="Philip Longworth 2005 pp98-105">Philip Longworth, ''Russia: The Once and Future Empire'' (New York, 2005), pp98-105</ref> |
||
== Consecuencias == |
== Consecuencias == |
||
Os historiadores rusos |
Os historiadores rusos cren que o terror da ''Opríchnina'' causou a carón de 10.000 mortos. Os campesiños víronse obrigados a emigrar cara rexións máis tranquilas, o comercio foi aniquilado, o país arruinado. A economía rusa resentiuse durante anos. |
||
Máis tarde [[Pedro I de Rusia]] e [[Iosif Stalin|Stalin]] tomaron exemplo de Iván o Terrible e do seu sistema para cometer as súas propias purgas. |
|||
== Legado == |
== Legado == |
||
Iván Lazéchnikov escribiu a traxedia "Os Opríchniks" (Опричники), na cal [[Chaikovski]] |
Iván Lazéchnikov escribiu a traxedia "Os Opríchniks" (Опричники), na cal [[Piotr Ilich Tchaikovski|Chaikovski]] baseou a súa ópera, "Os Opríchnik". |
||
Esta obra |
Esta obra á súa vez inspirou no 1911 a pintura de [[Apolinary Vasnetsov]], describindo a rúa dunha cidade e persoas fuxindo do pánico á chegada dos ''opríchniks''. Anos despois do reinado de Iván o Terrible, o sistema ''Opríchnina'' continuou afectando Rusia. O mesmo Stalin, baseou moitos dos seus ''esquemas depurativos'' na "terrible e sedenta de sange" o''príchnina'', e a posición do tsar quedou luxada para sempre cun sentido de poder terrible.<ref name="Philip Longworth 2005 pp98-105"/> |
||
Anos despois do reinado de Iván O Terrible, o sistema ''Opríchnina'' continuou afectando a Rusia. |
|||
O mismo Stalin, basou moitos dos seus ''esquemas depurativos'' na "terrible e sedenta de sangre" ''Opríchnina'', e a posizón do zar quedou empañada para sempre con un sentido de poder terrible.<ref>Philip Longworth, ''Russia: The Once and Future Empire'' (New York, 2005), pp98-105</ref> |
|||
[[Sergéi Eisenstein|Sergéi Eisenstéin]] representou |
[[Sergéi Eisenstein|Sergéi Eisenstéin]] representou os ''opríchniks'' na súa película [[Iván o Terrible (película)|Iván o Terrible]] (primeira parte), como persoas saudables e de aspecto limpo. |
||
Na |
Na súa segunda película de Iván O Terrible veu mostralos cunha aparencia menos favorecida. |
||
== Véxase tamén == |
== Véxase tamén == |
||
{{Portal|Rusia}} |
|||
*[[ |
* [[Historia de Rusia]]. |
||
* [[Iván IV de Rusia]]. |
|||
== Bibliografía == |
== Bibliografía == |
||
Heller, Michel. Histoire de la Russie et de son empire. Plon. |
Heller, Michel. Histoire de la Russie et de son empire. Plon. París. 1997. |
||
== |
== Notas == |
||
<references/> |
<references/> |
||
<!-- <ref> </ref> --> |
<!-- <ref> </ref> --> |
||
== Ligazóns externas == |
== Ligazóns externas == |
||
[http://www.afse92.com/paysslaves/russie-3-48.html Historia de Rusia] |
[https://web.archive.org/web/20071215064419/http://www.afse92.com/paysslaves/russie-3-48.html Historia de Rusia] |
||
{{Control de autoridades}} |
|||
⚫ | |||
⚫ | |||
[[af:Opritsjnina]] |
|||
[[bg:Опричнина]] |
|||
[[de:Opritschnina]] |
|||
[[en:Oprichnina]] |
|||
[[eo:Opriĉnina]] |
|||
[[es:Opríchnina]] |
|||
[[fr:Opritchnina]] |
|||
[[it:Opričnina]] |
|||
[[ja:オプリーチニナ]] |
|||
[[nl:Opritsjnina]] |
|||
[[no:Opritsjnina]] |
|||
[[pl:Opricznina]] |
|||
[[ru:Опричнина]] |
|||
[[sv:Opritjnina]] |
|||
[[uk:Опричнина]] |
Revisión actual feita o 29 de setembro de 2020 ás 08:12
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/0NevrevNV_Oprichniki_BISH.jpg/300px-0NevrevNV_Oprichniki_BISH.jpg)
A Opríchnina (опри́чнина) foi un anaco do territorio ruso controlado directamente polo tsar Iván o Terrible. A verba deriva do ruso antigo (опричь) opric', e quere dicir "á parte", "a excepción de". Por extensión, opríchnina designou ao período de poder despótico do monarca Iván IV o Terrible e a súa propia garda persoal, os oprichniks, salientada pola súa desapiadada crueldade contra o pobo, decimando considerablemente a cidade de Nóvgorod.[1]
Neste tempo, o termo opríchnina utilízase coma sinónimo de tiranía e de poder absoluto exercido con extremo rigor e crueldade.
Historia
[editar | editar a fonte]No ano 1564, o príncipe Andrei Kurbski, liderou un exército lituano contra Rusia, devastando a rexión de Velíkie Luki. O tsar Iván IV sospeitando que os outros aristócratas estaban preparados para traizoalo, decide abandonar Moscova[2] o 3 de decembro do 1564, levando tódalas reliquias históricas e relixiosas, sen designar sucesor na xefatura do estado, e instalándose en Alexandrov, a 120 km de Moscova, coa tsarina María Temriúkovna, os tsarévichs e tódolos membros da corte. O 3 de xaneiro do 1565 dirixiu ao arcebispo metropolitano de Moscova, Afanasio, unha carta describindo a traizón dos boiardos e anuncia a súa intención de abdicar.
Unha delegación composta pola Igrexa, o arcebispo metropolitano, boiardos e comerciantes dirixiuse entón a Alexandrov para pedirlle que volvese a Moscova e recobrase a coroa. Iván puxo unha soa condición, que lle desen un poder ilimitado. O clero debe por tanto renunciar ao seu dereito de intercesión en favor de persoas caídas en desgraza e os boiardos á garantía dunha xustiza equitativa. A delegación acepta as condicións e un mes máis tarde o tsar volveu a Moscova.
A creación da Opríchnina
[editar | editar a fonte]O mesmo mes, un ucase do tsar divide o Principado de Moscova en dous territorios: a Zemchtchina que conserva a antiga administración tsarista, e a Opríchnina (o nordeste) onde Iván exerce un poder absoluto. No mesmo decreto, o tsar crea os oprichnik, unha tropa de elite que mantén unha obediencia cega. Estes homes, que o pobo chama a tropa satánica, ían vestidos de negro, cunha vasoira e un cranio de can como insignia, sendo o seu lema: Varrer as Rusias, e trabar a traizón. A Opríchnina viuse mais logo debilitada coa morte dos tres principais elixidos polo tsar, Alexis Basmánov, Atanasio Viázemski e Maliuta Skurátov.
O sistema de Opríchnina durou do 1565 ao 1572, sete anos durante os que Iván se esforza en aniquilar os seus adversarios e en rachar o antigo réxime de goberno, que non lle conviña. A represión fai que algúns boiardos incluso inciten a Lituania a intervir. A Opríchnina interceptou as mensaxes e intensificou a represión e as purgas. O arcebispo metropolitano, Filipe, intentou interceder en favor dos prisioneiros e é arrestado e asasinado. Iván encargouse do mesmo xeito dos Stáritski: a súa curmá Eufrosinia e o fillo desta, Vladímir, son obrigados a se envelenaren.
No 1570, Iván, preocupado polo valor estratéxico de Nóvgorod na guerra contra a Orde Teutónica e Suecia, descubriu que fíos do complot conducen a Nóvgorod. Os seus opríchniks saquean, incendian e destrúen a cidade, asasinando a 30 000 habitantes,[3] aínda que algúns historiadores modernos sitúan a cifra entre 2000 e 3000 mortos, considerando que despois das fames negras e epidemias do 1560, a poboación de Nóvgorod non excedía de 10.000 a 20.000 habitantes.[4]
De volta a Moscova, a tropa satánica atacou os nobres sen título e os masacra. O mesmo ano, Iván coida que seus fieis asistentes Alexis Basmánov e Atanasio Viázemski tentan traizoalo e son executados sumariamente.
Este sistema foi visto por algúns historiadores coma unha ferramenta contra a poderosa nobreza hereditaria rusa dos boiardos, quen se opoñían á centralización.[5]
A Opríchnina foi tratada de forma semellante á Igrexa do seu tempo, gozando da mesma liberdade de impostos que a Igrexa. Tiña tamén unha organización monástica e mesmo o propio Iván proclamouse Abade da Opríchnina.[6] A única diferenza entre estes dous, é que unha foi creada como un medio exclusivo para cumprir a vontade de Iván no seu territorio.[7]
O fin da Opríchnina
[editar | editar a fonte]No 1560, no período coñecido como a Pequena Idade do Xeo, nunha combinación de colleitas pobres, pragas, incursións polaco-lituanas, suecas, ataques dos tártaros e a Liga Hanseática, Rusia foi devastada. O prezo do gran subiu a un factor de dez, o valor das terras noutro tempo fértiles caeu por baixo das do resto do país, causando que os que vivían na Opríchnina se trasladasen a outras rexións. Deste xeito, a existencia destes dous sistemas de autoridade (a Opríchnina e a Zémschina) conduciu á desorganización política e económica do país.[8]
Iván comezou a dubidar da utilidade da Opríchnina logo das execucións de Basmánov e Viázemski. Varios membros da súa garda de elite, encargados de manter a súa seguridade, foron acusados de traizón. A morte da súa terceira muller Marfa Sobákina, quince días logo da súa voda, convenceuno de que algúns dos seus gardas puideron envelenala. A tropa comprende agora a uns 6000 homes que saquean os territorios da Zémschina, sen que Iván o autorizase.
Na primavera do 1571, os tártaros de Crimea invaden Rusia e chegan a Moscova, e incendian parcialmente a cidade sen que os opríchniks movesen un dedo para defendela. Iván sospeita que o traizoaran en beneficio do Jan de Crimea.
Decide entón castigalos severamente. En xullo do 1572, un novo ucase aboliu o sistema da Opríchnina e os opríchniks foron disoltos. Os territorios da antiga Opríchnina son fusionados aos da Zémschina e os antigos donos recuperaron as súas terras.
Os impostos, como esperaba Iván, non se incrementaran, e Rusia perdera todas as súas ganancias na guerra contra Livonia, de xeito que a Opríchnina non demostrou unha mellora considerable, senón máis ben un prexuízo á economía e á estabilidade de Rusia. A Opríchnina porén foi exitosa en instaurar un réxime de obediencia submisa e temorosa en todo o reino.[9]
Consecuencias
[editar | editar a fonte]Os historiadores rusos cren que o terror da Opríchnina causou a carón de 10.000 mortos. Os campesiños víronse obrigados a emigrar cara rexións máis tranquilas, o comercio foi aniquilado, o país arruinado. A economía rusa resentiuse durante anos.
Máis tarde Pedro I de Rusia e Stalin tomaron exemplo de Iván o Terrible e do seu sistema para cometer as súas propias purgas.
Legado
[editar | editar a fonte]Iván Lazéchnikov escribiu a traxedia "Os Opríchniks" (Опричники), na cal Chaikovski baseou a súa ópera, "Os Opríchnik". Esta obra á súa vez inspirou no 1911 a pintura de Apolinary Vasnetsov, describindo a rúa dunha cidade e persoas fuxindo do pánico á chegada dos opríchniks. Anos despois do reinado de Iván o Terrible, o sistema Opríchnina continuou afectando Rusia. O mesmo Stalin, baseou moitos dos seus esquemas depurativos na "terrible e sedenta de sange" opríchnina, e a posición do tsar quedou luxada para sempre cun sentido de poder terrible.[9]
Sergéi Eisenstéin representou os opríchniks na súa película Iván o Terrible (primeira parte), como persoas saudables e de aspecto limpo. Na súa segunda película de Iván O Terrible veu mostralos cunha aparencia menos favorecida.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Rusia |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]Heller, Michel. Histoire de la Russie et de son empire. Plon. París. 1997.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Walter Leitsch. "Russo-Polish Confrontation" in Taras Hunczak, ed. "Russian Imperialism". Rutgers University Press. 1974, p.140
- ↑ R.Skrynnikov, Ivan Grosny, M., Science, 1975, pp.93-96
- ↑ S. B. Veselovskii, Isledovaniia po istorii oprichniny (Moscow, 1963) pp. 133ff.
- ↑ Having investigated the report of Maliuta Skurátov and commemoration lists (sinodiki), R. Skrynnikov considers, that the number of victims was 2,000-3,000. (Skrynnikov R. G., Ivan Grosny, M., AST, 2001)
- ↑ R. Skrynnikow untersuchte den Bericht des Kommandeures den Opritschniki Maljuta Skuratow und Gedächtnisfeier-Listen (Sinodiki) und schätzte die Zahl der Opfer auf 2000-3000. (Skrynnikow R. G., "Iwan Grosny", M., AST, 2001)
- ↑ A. Dvorkin, Ivan the Terrible as a Religious Type (Erlangen, 1992), p. 105
- ↑ R. Skrynnikov, Ivan Groznyi (Moscow, 1980), pp. 233-43, pp. 172f., 168ff.
- ↑ R.Skrynnikov, Ivan Grosny, M., Science, 1975, p.158
- ↑ 9,0 9,1 Philip Longworth, Russia: The Once and Future Empire (New York, 2005), pp98-105