نخل تقی
نخل تقی | |
---|---|
کشور | ![]() |
استان | بوشهر |
شهرستان | عسلویه |
بخش | مرکزی |
نام(های) دیگر | نعیمیه |
مردم | |
جمعیت | ۱۸،۸۳۷ نفر (سرشماری ۱۳۹۵)[۱] |
جغرافیای طبیعی | |
ارتفاع | ۲متر |
آبوهوا | |
میانگین دمای سالانه | ۳۰ درجه بالای صفر |
روزهای یخبندان سالانه | ۰ |
اطلاعات شهری | |
پیششمارهٔ تلفن | ۰۷۷۳۷۳۲ |
نخل تقی شهری است در استان بوشهر در جنوب ایران. این شهر در بخش مرکزی شهرستان عسلویه قرار دارد. جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲۸۷۵ نفر بودهاست.[۲]
دارای بازار بزرگ خرید کالای خارجی میباشد (ته لنجی) که سالیانه میزبان مسافران زیادی از تمام شهرهای ایران است.این شهر یکی از آلوده ترین شهرهای ایران است.زیراقوانین الزام آوری برای محیط زیست مردم از سوی شرکت های تفت وگازوجودندارد.
تاریخچه
[ویرایش]ساکنان آن اعراب سنی از قبیله بنی خالد نصوری هستند، «النصور... پس از بمباران این روستا توسط قزاق ها که ساکنان آن را مجبور به مهاجرت به حومه النصور کردند، نخل تقی نام گرفت. بیشه و شیر مصباح (چراغ) که در غرب روستا قرار دارد و در آن زمان مردی بسیار صالح و نیکوکار در آنجا ماند و اطراف او را درختان خرما فراگرفتند و وقتی مردم می خواستند از آن مکان بپرسند. آنجا که سکونت داشتند، جای آن مرد عادل و پرهیزکار را دادند و در آنجا مکان و وصف را به نام نخل های تقی به دست آورد و از النعیمه به نام جدید (نخل های تقی) تبدیل شد. و اماکن معروف: تل الزیرا، نخل مصباح، نخل ابودو، قصبه مصباح، شهرک شرقیه، الفرفر، الیابیل (جبیل)، الرحیه، بنود مسعود، الخور، حیونه، طاوی. الصغیر، شیر مصباح (شجر مصباح)، وادی المخازین، وادی السولفور، طاوی امران، طوی القطون، تل کواخ، راس الشیر (رأس الشجر)، دیار العین، ال. جولائات، طاوی بجزه، وادی الرله، وادی البرجا و دیگران...
مردم
[ویرایش]اغلب مردم نخل تقی عرب و از اهل تسنن هستند و به زبان عربی تکلم می نمایند. در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۸۸۳۷ نفر بوده است .
محدوده نخل تقی
[ویرایش]از شمال به دنبالهٔ کوههای زاگرس، از جنوب به خلیج فارس، از مغرب به شیرینو و از سمت مشرق به عسلویه محدود میشود.
نگارخانه
[ویرایش]-
اسکله نخل تقی
-
مسجد جامع نخل تقی
-
نخل تقی
-
نخل تقی
-
قلعهای در نخل تقی
-
اسکله نخل تقی
-
مسجد بلال در نخل تقی
-
مسجد عمر در نخل تقی
-
شهر نخل تقی
-
شهر نخل تقی
جستارهای وابسته
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
منابع
[ویرایش]- رضا طاهری، از مروارید تا نفت، چاپ اول، انتشارات داستانسرا
- محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس» ، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).