بچاقچی
منطقه متمرکز سکونت ایل بچاقچی | |
---|---|
کوهستان چهارگنبد(نقطه قرمز در نقشه) | |
مختصات: ۲۹°۳۴′۳۳″ شمالی ۵۶°۲۰′۱۵″ شرقی / ۲۹٫۵۷۵۸۳°شمالی ۵۶٫۳۳۷۵۰°شرقی | |
کشور | ![]() |
استان | استان کرمان |
شهرستان | شهرستان سیرجان |
بخش | بخش مرکزی شهرستان سیرجان |
دهستان | دهستان چهارگنبد |
جمعیت (۲۰۲۳) | |
• کل | نامشخص |
منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران) |
• تابستانی (DST) | یوتیسی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران) |
بچاقچی، یکی از بزرگترین ایلات در جنوب ایران و به ویژه در استان کرمان است. بچاقچی از ایلات ترک استان کرمان است. ایشان در گذشته از منطقه آذربایجان به جنوب کوچ کرده و به گویش قرهداغی از زبان ترکی صحبت میکردند ولی امروزه اکثراً ساکن شده و به فارسی صحبت میکنند.این ایل از ۱۸ طایفه تشکیل شده که از مهمترین طوایف این ایل میتوان به طایفههای خرسلو (اَسدیپور، خانآقایی)، قره سعدلو (اسفندیارپور ،ایل پور)، صار سعدلو، ارشلو ،(پورشهسواری،حلوایی )، عباسلو(پورمعصومی،اکبری نسب) و انکلو (زینلی، پورحسینعلی،پوررضاقلی)، اشاره کرد.
بچاقچیها در گذشته به پرورش اسب مشغول بودند و در سوارکاری شهره بودند. حتی در دورهٔ رضاشاه واحدهای سوارهنظام ارتش در کرمان را تشکیل میدادند. امروزه اما مردان به دامپروری و باغداری و کار در معادن مشغولاند و زنها قالی، جاجیم و گلیم میبافند. غیر از آن بز معروف فارسی راینی نیز پرورش میدهند. ایشان به تدریج آبادینشین شدهاند و امروزه بیشترشان در بخش بلورد (روستای چهارگنبد)در شهرستان سیرجان و روستای چاه قلعه ساکناند.
در سال ۱۹۱۶ در جریان جنگ جهانی اول بچاقچیها به رهبری حسینخان بچاقچی با انگلیسیها جنگیدند و با نیروهای پلیس جنوب درگیر شدند. وی در سال بعد به آلمانیهایی که از دست ژنرال سایکس گریخته بودند پناه داد. همچنان در سال ۱۳۲۲ خورشیدی ارتش ایران به مدت چهار ماه با سواران وی درگیر بود.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- خسروی، خسرو. «جبال بارزی». [[دانشنامه جهان اسلام]]. دریافتشده در ۲۹ مارس ۲۰۱۳. تداخل پیوند خارجی و ویکیپیوند (کمک)