Salonta
Salonta | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
Municipo | |||||
municipo de Rumanio • limurbo | |||||
| |||||
Lando | ![]() | ||||
Distrikto | ![]() | ||||
Alinome | Nagyszalonta (hungare), Großsalontha (germane) | ||||
Iama hungara departemento | Bihar | ||||
Situo | 46° 48′ N, 21° 39′ O (mapo)46.821.65Koordinatoj: 46° 48′ N, 21° 39′ O (mapo) | ||||
| |||||
![]() | |||||
Alto super maro | 90 m | ||||
Poŝtkodo | 415500 | ||||
Loĝantaro | 15 792 (en 2021, 20 500 en 2002) | ||||
Salonta - jen rumane, hungare Nagyszalonta, [NADJsalonta], germane Großsalontha, [GROSsalonta] - estas urbo kaj municipo en Rumanio sudokcidente de Oradea.
Situo
[redakti | redakti fonton]Ĝi situas tute okcidente en Rumanio, en la sud-okcidento de la distrikto Bihor. 14 km okcidente la nacia vojo DN 79B atingas la lim-transirejon al Méhkerék. Ankaŭ la fervojo al Gyula tie transiras la limon. La Eŭropa Vojo E 671 trairas la urbon nord-sude.
Loĝantaro
[redakti | redakti fonton]En 1910 ĝi havis 15 943 loĝantojn (95 % da hungaroj), en 1992 20 660 (61 % da hungaroj), kaj laŭ la stato de 2021 en la urbo vivis 15 792 loĝantoj sur areo de 170,04 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 93 loĝantoj/km².
Historio
[redakti | redakti fonton]Ĝia unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Nagyszalonta apartenis al Hungario (Bihar).
Fonto
[redakti | redakti fonton]- Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapeŝto.
Vidindaĵoj
[redakti | redakti fonton]- turo
- muzeo pri János Arany
- skulptaĵo pri Lajos Kossuth
- kalvinana preĝejo de 1785, en 1847 pro incendio difektiĝis, en 1865 renoviĝis, la turo estas 47 metrojn alta
Ĝemelurboj
[redakti | redakti fonton]Nagykőrös, Hungario
Túrkeve, Hungario
Sarkad, Hungario
Békéscsaba, Hungario
Csepel, Hungario
Hajdúböszörmény, Hungario
Rimavská Sobota, Slovakio
Derecske, Hungario
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- Dánielisz Endre: Nagyszalonta jeles szülöttei(Renomaj naskitoj de Nagyszalonta). Gyula, 2001.
- Dánielisz Endre: Nagyszalonta évszázadai (Jarcentoj de Nagyszalonta). Salonta, 2003.
- Dánielisz Endre: Nagyszalontai nyomdák és hírlapok (Presejoj kaj gazetoj de Nagyszalonta) . Pro-Print Könyvkiadó, 2002.