Osorno la Mayor
![]() |
Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Osorno |
Osorno la Mayor | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
municipo en Hispanio ![]() | |||
Blazono | |||
Administrado | |||
Poŝtkodo | 34460 | ||
En TTT | Oficiala retejo [+] | ||
Demografio | |||
Loĝantaro | 1 170 (2023) [+] | ||
Loĝdenso | 13 loĝ./km² | ||
Geografio | |||
Geografia situo | 42° 25′ N, 4° 22′ U (mapo)42.41-4.3613888888889Koordinatoj: 42° 25′ N, 4° 22′ U (mapo) [+] | ||
Alto | 808 m [+] | ||
Areo | 89,16 km² (8 916 ha) [+] | ||
Horzono | UTC+01:00 [+] | ||
| |||
| |||
Alia projekto | |||
![]() | |||
Osorno la Mayor [oSORno lamaĜOR] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Osorno la Mayor estas komprenebla etimologie kiel Osorno la Plej Granda (alude al Osornillo kaj pro inkludo de loĝlokoj Santillana de Campos, Villadiezma kaj Las Cabañas de Castilla ekde 1973).
Geografio
[redakti | redakti fonton]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Church_of_Nuestra_Se%C3%B1ora_de_la_Asunci%C3%B3n_-_Iglesia_de_Nuestra_Se%C3%B1ora_de_la_Asunci%C3%B3n_004_-_Osorno_la_Mayor.jpg/230px-Church_of_Nuestra_Se%C3%B1ora_de_la_Asunci%C3%B3n_-_Iglesia_de_Nuestra_Se%C3%B1ora_de_la_Asunci%C3%B3n_004_-_Osorno_la_Mayor.jpg)
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 89,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 171 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 40o loĝantojn el la jaro 2000. Ĝi distas 50 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
[redakti | redakti fonton]Estas restaĵoj de prahistoria (dolmeno de mezolitiko), antaŭromia (ferepokaj setlejo kaj forno) kaj de romia (ŝoseo kaj ceramiko) setladoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi iĝis graflando kreita en 1445 de Johano la 2-a de Kastilio por Gabriel Fernández Manrique; poste tiu titolo estis de la Duklando de Alba.
Aktualo
[redakti | redakti fonton]Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kun grava bpatujo, ermitejoj, arkeologiaj kuŝejoj, la ponto, urbosomo ktp.