aankloppen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Middle Dutch aencloppen. Equivalent to aan + kloppen.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aankloppen
- (intransitive) to knock on the door
Inflection
[edit]Conjugation of aankloppen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aankloppen | |||
past singular | klopte aan | |||
past participle | aangeklopt | |||
infinitive | aankloppen | |||
gerund | aankloppen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | klop aan | klopte aan | aanklop | aanklopte |
2nd person sing. (jij) | klopt aan, klop aan2 | klopte aan | aanklopt | aanklopte |
2nd person sing. (u) | klopt aan | klopte aan | aanklopt | aanklopte |
2nd person sing. (gij) | klopt aan | klopte aan | aanklopt | aanklopte |
3rd person singular | klopt aan | klopte aan | aanklopt | aanklopte |
plural | kloppen aan | klopten aan | aankloppen | aanklopten |
subjunctive sing.1 | kloppe aan | klopte aan | aankloppe | aanklopte |
subjunctive plur.1 | kloppen aan | klopten aan | aankloppen | aanklopten |
imperative sing. | klop aan | |||
imperative plur.1 | klopt aan | |||
participles | aankloppend | aangeklopt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |