Τζέιμς Πις
Τζέιμς Πις | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 28 Σεπτεμβρίου 1963 Πέισλι |
Χώρα πολιτογράφησης | Ηνωμένο Βασίλειο |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | συνθέτης |
![]() | |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/James_Peace_at_his_home_in_Wiesbaden3.jpg/210px-James_Peace_at_his_home_in_Wiesbaden3.jpg)
Ο Κένεθ Τζέιμς Πις (Αγγλικά: Kenneth James Peace), γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1963 στην πόλη Πέισλι (αγγλικά: Paisley) είναι Σκωτσέζος συνθέτης, σολίστας του πιάνο και εικονογράφος.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τζέιμς Πις[1][2] γεννήθηκε στην πόλη Πέισλι (Σκωτία) στις 28 Σεπτεμβρίου 1963.[1] Το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας το πέρασε στο Χέλενσμπουργo (Αγγλικά: Helensburgh), ένα παραθαλáσσιο θέρετρο στα δυτικά της Σκωτίας. Η οικογένειά του περιελάμβανε πολλούς καλλιτέχνες [π.χ. τον Τζον ΜακΓκί (Αγγλικά: John McGhie)] και συσχετίζεται επίσης με τον Φέλιξ Μπερνς (Αγγλικά: Felix Burns), έναν δημοφιλή συνθέτη χορευτικής μουσικής του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Ξεκίνησε μαθήματα πιάνου στην ηλικία των οκτώ ετών[1][3] και έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, εκτελώντας μουσική του συθέτη Σκοτ Τζόπλιν (Αγγλικά: Scott Joplin). Ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε ως εκτελεστής εκκλησιαστικού οργάνου στην Εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην πόλη Νταμπάρτον (Αγγλικά: Dumbarton) kai σε ηλικία δεκαέξι ετών του επετράπη να ξεκινήσει επίσημη στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής και θεάτρου της Σκωτίας (σημερινή ονομασία: Βασιλικό Ωδείο της Σκωτίας, (Αγγλικά: Royal Conservatoire of Scotland) ως ο νεότερος ποτέ σπουδαστής πλήρους φοίτησης.[1][3][4][5] Το 1983 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης (Αγγλικά: Glasgow) με Πτυχίο (Αγγλικά: B.A.) στη διδασκαλία και εκτέλεση πιάνου.[6][7] Την επόμενη χρονιά του απονεμήθηκε ένα δίπλωμα εκτέλεσης έχοντας ερμηνεύσει το 1ο Κοντσέρτο Πιάνου του Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι με την Ορχήστρα της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής και Θεάτρου της Σκωτίας.[1]
Αφού ολοκλήρωσε τις επίσημες σπουδές του, ήταν πολύ περιζήτητος ως πιανίστας και έζησε στο Εδιμβούργο (Αγγλικά: Edinburgh) από το 1988 έως το 1991.[1][3]
Από το 1991 και μετά ο Τζέιμς Πις κατοικούσε στην πόλη Μπαντ Νάουχαιμ (Γερμανικά: Bad Nauheim) της Γερμανίας.[4][5][8] Από το 1998 έχει μελετήσει τη μουσική του τάνγκο δημιουργώντας το C.D. με τίτλο «Tango escocés» (Σκωτσέζικο Τáνγκο)[9][8] των εμπνευσμένων από το τάνγκο συνθέσέών του και έγινε μέλος (Αγγλικά: Fellow) του Κολλεγίου Μουσικής της Βικτώριας (Αγγλικά: Victoria College of Music).[3][10][8] Το 2002 ξεκίνησε συναυλίες περιοδεύοντας στη βόρεια Γερμανία τον Σεπτέμβριος και στην Άπω Ανατολή τον Οκτώβριο και Νοέμβριο,[5][8] πραγματοποιώντας την πρώτη του Εκτέλεση του «Tango XVII» στο Χονγκ Κονγκ.[11][12] Στο Τόκιο του απονεμήθηκε το Αναμνηστικό Μετάλλιο της Διεθνούς Ένωσης Για Δύο Πιάνα (Αγγλικά: International Piano Duo Association).[1][3][8][13]
Στα χρόνια που ακολούθησαν οι συναυλίες του επικεντρώθηκαν στην Ευρώπη, εκτελώντας τη δική του μουσική τάνγκο στις ακόλουθες πρωτεύουσες: Άμστερνταμ, Αθήνα[14], Βερολίνο[15], Βρυξέλλες, Ελσίνκι, Λισαβόνα, Λονδίνο, Μαδρίτη[16], Όσλο[17], Ρέικιαβικ[18] και Βιέννη.
Το 2008 έγινε μέλος (Αγγλικά: Fellow) του Κολλεγίου Μουσικής του Λονδίνου (Αγγλικά: London College of Music) σε αναγνώριση των έργων του στη μουσική τάνγκο[3] και την ίδια χρονιά έλαβε Χρυσό Μετάλλιο από την Διεθνής Ακαδημία «Λόυτες» (Γαλλικά: Académie Internationale de Lutèce) στο Παρίσι.[1][3]
Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο Εδιμβούργο,[3] τον Φεβρουάριο του 2010 επέστρεψε για να ζήσει στο Βισμπάντεν (Γερμανικά: Wiesbaden) της Γερμανίας.[3] Αυτό τον οδήγησε σε νέες δημιουργικές παρορμήσεις και έκανε ταινίες μικρού μήκους από ορισμένες από τις δικές του συνθέσεις. Η ταινία ντοκιμαντέρ «Κ. Τζέιμς Πις στο Βισμπατεν» (Αγγλικά: K. James Peace in Wiesbaden) συγκαταλέγεται ανάμεσα στα έργα του σε αυτό το είδος.[19][20]
Βραβεία και τιμήσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αγνεζ Μίλαρ Διαγωνισμός (Αγγλικά: Agnes Millar Competition), Γλασκώβη 1983 (πρώτο βραβείο)[7]
Ε.Η.Σ. Βραβείο για συνοδεία πιάνου (Αγγλικά: E.I.S. Prize for Piano Accompaniment), Γλασκώβη 1984 (πρώτο βραβείο)[7]
Βραβείο «Σιμπέλιους», 1985 (πρώτο βραβείο)[7]
Τ.Η.Μ. Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης (Ιταλικός: Torneo Internazíonale di Musica), Ρώμη 2000 (αξιότιμο δίπλωμα)[1][3][8]
Ίδρυμα «ΗΒΛΑ» (Αγγλικά: IBLA Foundation), Νέα Υόρκη 2002 (αξιότιμο δίπλωμα)[1][3]
Διεθνούς Ένωσης Για Δύο Πιάνα, Τόκιο 2002 (Αναμνηστικό Μετάλλιο)[1][3][13]
Διεθνής Ακαδημία «Λόυτές», Παρίσι 2008 (Χρυσό Μετάλλιο)[1][3]
Μουσική έργο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μεταξύ άλλων, το δημοσιευμένο έργο του περιλαμβάνει:
- O καταρράκτης, έργο 3, για φλάουτο και πιάνο
- Ειδύλλιο, έργο 4, για αγγλικό κόρνο
- Ομπάντ, έργο 9, για αγγλικό κόρνο και χορδές
- Λεντο Λακριμόζο, έργο 10, για τσέλο και πιάνο
- Ξεχασμένα φύλλα, έργο 12, για τσέλο και ορχήστρα
- Σονάτα για ομποε και πιάνο, έργο 16
- Μπαλάτα, έργο 18, για ορχήστρα
- Τελετή Μαρτίου αρ.1, έργο 19, για όργανο και ορχήστρα
- Τελετή Μαρτίου αρ.2, έργο 23, για ορχήστρα
- Φθινόπωρο χρυσό, έργο 25, για κλαρινέτο για κουαρτέτο εγχόρδων[19]
- Τραγούδι της αιωνιότητας, έργο 32, για σοπράνο και ορχήστρα[1]
- 24 Τανγκό για πιάνο[1][19][20]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Lento Lacrimoso
- Autumn Gold [21]
- Souvenir de Buenos Aires
- The Waterfall
- "Japanese Dream"
- Danso Cubano
- Tango Milonga
- Habanera
- Tango estudio
- Tango I
- Tango II
- Tango III
- Tango de la Soledad
- Tango XVII
- Tango XX
- Tango XXI
- Tango XXII
- Tango XXIV
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Βιργήτα Λάμπερτ. «Χωρίς αγκαθωτούς ήχοθς». Wiesbadener Tagblatt (Γερμανική εφημερίδα). 10 Φεβρουαρίου 2011
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek (Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη). «James Peace»
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 Τζούλια Άνδερτον. «Το τάνγκο ως μια γλυκόπικρη ιοτοπία». Wiesbadener Kurier (Γερμανικά εφημερίδα). 24 Μαρτίου 2012
- ↑ 4,0 4,1 Ζαβέινε Κλάιν. «Η μουσική μου είναι σαν εμένα - πολύ ρομαντική». Frankfurter Rundschau (Γερμανική εφημερίδα). νούμερο 254, 1992, σελ. 19
- ↑ 5,0 5,1 5,2 «Τζέιμς Πις». FRIZZ (Γερμανικό Περιοδικό). Τον Ιανουάριο του 2002, σελ.5
- ↑ Μάνφρεδ Μερτς. «Ένας βιρτουόζικος και χρωματισμένος με εναισθησία ρομαντικός κόσμος»
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Γ. Μολλερ. «H ψυχή του πιάνου χορεύει τάνγκο». Kulturspiegel Wetterau (Γερμανικά εφημερίδα). Σελ.5, 17 Μαρτίου 2001
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 «James Peace». The Tango Times (Περιοδικό της Νέας Υόρκης). Σελιδες 1,2,4 και 5
- ↑ National Library of Scotland (Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας). «Tango escocés»
- ↑ «James Peace». La Cadena (Ολλανδικό περιοδικό). Τον Σεπτέμβριο του 2005, σελ.26
- ↑ ««TangoTang». Χονγκ Κονγκ, 8 Οκτωβρίου 2002 (wayback machine)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2004. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2004.
- ↑ «James Peace». South China Morgen Post (Κινεζική εφημερίδα στα αγγλικά). 9. Οκτώβριος 2002
- ↑ 13,0 13,1 International Piano Duo Association, Tokyo. (Διεθνούς Ένωσης Για Δύο Πιάνα). Νικητές βραβείων, 2002
- ↑ Πρόγραμμα συναυλιών {Για σένα, Αγγελική}. Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2016
- ↑ Tangodanza (Γερμανικά εφημεριδα). Ζήτημα 1/2002 (σελ.9)
- ↑ Αφίσες συναυλιών (τουρνέ στην Ισπανία, Σεπτέμβριος 2013)
- ↑ Listen.no : Konsert, James Peace, flygel, Μονσείο «Μουνκ». 16 Οκτωβρίου 2016
- ↑ Rikarður Ö. Pálsson. «Skozkir Slaghörputangoár». mbl - Morgunblaðið (εφημερίδα στην Ισλανδία). 14 Οκτωβρίου 2016
- ↑ 19,0 19,1 19,2 National Library of Scotland (Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας). «K. James Peace in Wiesbaden»
- ↑ 20,0 20,1 Deutsche Nationalbibliothek (Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη). «K. James Peace in Wiesbaden»
- ↑ Schwäbische Post (Γερμανική εφημερίδα). «Ο ήχος του βιολιού υψώνεται από οπχήστρα». 4 Ιουνίου 2004