kildroenniñ
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn kildroenn hag al lostger -iñ.
Troienn verb
kildroenniñ /kildroˈɛnːĩ/ verb gwan (displegadur)
- troiata; mont ha dont oc'h ober troioù.
- Emañ ar re-mañ o kildroenniñ dre amañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 258.)
- Emañ aze o kildroenniñ en-dro dezhi ha ne gred ket kaozeal outi. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 258.)
- Kaer em boa derc'hel da gildroenniñ dre eno, ne gaven ket ma roud. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 258.)
- Ann techou fall, ar garantez, / O kildroenni em spered. — (Parrosian romen latin ha brezonek a zo ebarz oferennou ha gousperou ar zuliou (...) Troet e brezonek gant I.-M. ar lann, 1874, p. 69.)
Deveradoù
Troioù-lavar
Troidigezhioù
- galleg : errer çà et là (fr) , faire des détours (fr) , méandrer (fr) , serpenter (fr) , sinuer (fr) , tourner et virer (fr) , tergiverser (fr)