disprizañ
Brezhoneg
Verb
disprizañ /disˈpriːzã/ (anv-gwan-verb : disprizet) (displegadur)
- Kaout dispriz evit un dra bennak, evit un den bennak.
- M’ho tesko, emezi, d’am disprizañ ! — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 132.)
- Komz a reont eus sonerezh, eus ar fed e chom ar rock ur stil disprizet e-keñver ar jazz pe ar folk. — (Gaetan Boulig, pennad Sonerezh ar Sixties er Stadoù-Unanet : Festival Monterey, Ya!, niv. 945, 2023, p. 8.)