Аляксандр Андрэевіч Вахрушаў
Аляксандр Андрэевіч Вахрушаў | |
---|---|
Дата нараджэння | 12 верасня 1903 |
Месца нараджэння |
|
Дата смерці | 19 мая 1945 (41 год) |
Месца пахавання | |
Прыналежнасць |
![]() |
Род войскаў | танкавыя войскі |
Гады службы | 1918—1945 |
Званне | генерал-маёр танкавых войскаў[d] |
Камандаваў | бранятанкавымі і механізаванымі войскамі (БТіМВ) 33-й арміі |
Бітвы/войны | |
Узнагароды і званні |
Аляксандр Андрэевіч Вахрушаў (руск.: Александр Андреевич Вахрушев; 1903—1945) — савецкі падпалкоўнік (1942), палкоўнік (1943), генерал-маёр танкавых войскаў (1945), камандуючы бранятанкавымі і механізаванымі войскамі (БТіМВ) 33-й арміі. Удзельнічаў у баях супраць англічан і банд Мілера, Булак-Балаховіча, Радзянкі і Юдзеніча. Браў удзел у канфлікце на КУЧ.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Аляксандр Андрэевіч Вахрушаў нарадзіўся 12 верасня 1903 г. у в. Аўсянікава Харынскай воласці Тоцемскага павета Валагодскай губерні ў сялянскай сям’і. Неўзабаве сям’я пераехала ў Волагду.
Скончыў 4-класную сельскую школу (1916). З 1916 г. працаваў у аптэкарскай краме. Потым з 1917 г. працаваў качагарам і матросам на параходзе ў Волагдзе, на паліўным складзе станцыі Волагда падаваў дровы і вугаль на паравозы.
У РККА добраахвотна, з 4 верасня 1918 г.
З верасня 1918 г. чырвонаармеец 15-га Юр’еўскага стралковага палка Эстонскай дывізіі. Браў удзел у баях супраць англічан і банд Мілера.
20 студзеня 1919 г. — паранены. З 1919 г., пасля шпіталя — камандзір аддзялення асобнага батальёна. Ваяваў супраць банд Булак-Балаховіча, Радзянкі і Юдзеніча.
У лютым 1921 г. у пасады памочніка камандзіра ўзвода браў удзел у прыгнечанні Кранштацкага мяцяжу. З 1922 г. — начальнік аўта-пражэктарнай станцыі асобнай пражэктарнай роты.
Уступіў у ВКП(б) у 1925 г. Скончыў Ленінградскае кавалерыйскае вучылішча (1925). У 1925 г. — камандзір узвода асобнага кавалерыйскага эскадрона 36-й Забайкальскай стралковай дывізіі. Служыў у Нерчынску, Чыце.
У ліпені 1929 г. — паліткіраўнік эскадрона 74-га кавалерыйскага палка. Браў удзел у канфлікце на КУЧ. У баях выявіў вылучную адвагу, за што быў узнагароджаны В. К. Блюхерам наганам з іменным надпісам і граматай — «За Джалайнорскую аперацыю».
З 1932 г. — слухач Ленінградскіх бранятанкавых курсаў удасканалення камсаставу. Скончыў Ленінградскія бранятанкавыя курсы ўдасканалення каманднага саставу (Ленінградскія БТ КУКС) (1934).
У 1939 г. камандзір аддзела выведнага батальёна. Браў удзел у савецка-фінляндскай вайне. На сакавік 1940 г. — камандзір 112-га аддзела танкавага батальёна 35-й легкатанкавай брыгады. Узнагароджаны ордэнам Леніна. З 1940 г. — памочнік камандзіра 7-й легкатанкавай брыгады па страявой частцы (Закаўказская ваенная акруга).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80_%D0%90%D0%BD%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%92%D0%B0%D1%85%D1%80%D1%83%D1%88%D0%B0%D1%9E.jpg/220px-%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80_%D0%90%D0%BD%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%92%D0%B0%D1%85%D1%80%D1%83%D1%88%D0%B0%D1%9E.jpg)
Вялікую Айчынную вайну сустрэў на пасадзе камандзіра 12-га танкавага палка 6-й танкавай дывізіі 28-га механізаванага корпуса (Закаўказская ваенная акруга).
Загадам Закаўказскага фронту № 0519 ад 21.10.1941 г. прызначаны начальнікам штаба 6-й танкавай брыгады. У 1942 г. камандзір 39-й танкавай брыгады.
У жніўні 1942 г. яго скіроўваюць на Калінінскі фронт намеснікам камандуючага 31-м войскам па аўтабранятанкавых войсках.
Кароткая характарыстыка камандуючага войскам і члена Вайсковай Рады на падпалкоўніка Вахрушава ад 27 кастрычніка 1942 г.:
«В период наступательных действий… показал себя только с хорошей стороны, все время был непосредственно на передовой линии, руководил войсками и правильно нацеливал части на выполнение боевых задач, в обстановке разбирается быстро, в бою не теряется. Волевой, энергичный и инициативный командир, требователен к себе и подчиненным».[1]
Загадам па 31-м войску № 0816 ад 26.09.1942 г. прызначаны намеснікам камандзіра 31-га войска па танкавых войсках. Загадам ЗФ № 01084 ад 20.11.1943 г. прызначаны камандуючым бранятанкавымі і механізаванымі войскамі (БТіМВ) 33-й арміі.
Вахрушаў памёр 19 мая 1945 г. ад паралічу сэрца і пахаваны ў горадзе Брэсце на Гарнізонных могілках.
Воінскія званні
[правіць | правіць зыходнік]- падпалкоўнік (люты 1942);
- палкоўнік (Загад Народнага камісарыята абароны СССР № 0431 ад 24.01.1943);
- генерал-маёр танкавых войскаў (Пастанова СНК СССР № 813 ад 20.04.1945).
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]- два Ордэна Леніна (21.03.1940, 00.02.1945);
- Ордэн Чырвонага Сцяга (03.11.1944);
- Ордэн Суворава II ступені (06.04.1945);
- Медаль XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі (1938).
Зноскі
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Нарадзіліся 12 верасня
- Нарадзіліся ў 1903 годзе
- Нарадзіліся ў Тоцемскім павеце
- Памерлі 19 мая
- Памерлі ў 1945 годзе
- Пахаваныя на Гарнізонных могілках (Брэст)
- Кавалеры ордэна Леніна
- Кавалеры ордэна Чырвонага Сцяга
- Кавалеры ордэна Суворава II ступені
- Узнагароджаныя медалём «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі»
- Асобы
- Нарадзіліся ў Валагодскай вобласці
- Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
- Удзельнікі савецка-фінскай вайны
- Танкісты Вялікай Айчыннай вайны
- Генерал-маёры СССР