Абсцэс лёгкага
Абсцэс лёгкага | |
---|---|
![]() Абсцэс лёгкага пры камп'ютарнай тамаграфіі. Бачна поласць у тканцы лёгкага. | |
МКХ-10 | J85. |
МКБ-10-КМ | J85.2 |
МКХ-9 | 513.0 |
МКБ-9-КМ | 513.0[1][2] |
DiseasesDB | 7607 |
eMedicine | med/1332 |
MeSH | D008169 |
![]() |
Абсцэс лёгкага — некроз лёгкага і ўзнікненне абмежаванай поласці (больш 2 см[3]), якая ўтвараецца ў выніку гнойнага расплаўлення лёгачнай тканкі. Узбуджальнік - розныя мікраарганізмы (часцей за ўсё залацісты стафілакок). Характэрна зніжэнне агульных і мясцовых ахоўных функцый арганізма з-за траплення ў лёгкія і бронхі іншародных цел, слізі, ванітаў - пры алкагольным ап'яненні, пасля сутаргавага прыпадку або ў несвядомым стане. Спрыяюць хранічныя захворванні і інфекцыі (цукровы дыябет, хваробы крыві), парушэнне дрэнажнай функцыі бронхаў, працяглы прыём глюкакартыкоідаў, цытастатыкаў і імунадэпрэсантаў.
Этыялогія
[правіць | правіць зыходнік]Прычынай часцей за ўсё з'яўляецца:
- пнеўманія, выкліканая стафілакокам, клебсіэлай, анаэробамі, а таксама кантактная інфекцыя пры эмпіеме плеўры;
- аспірацыя іншародных цел.
Непрамыя прычыны:
- септычныя эмбаліі, якія трапляюць гематагенным шляхам з ачагоў астэаміэліту, ганіту, прастатыту, радзей адзначаецца лімфогенны шлях - пры фурункулах верхняй губы, флегмонах дна поласці рота.
- Множныя абсцэсы, часцей двухбаковыя, узнікаюць у выніку септыкапіеміі.
Абсцэс лёгкага можа быць: ускладненнем інфаркту лёгкага, распадам ракавай пухліны ў лёгкім.
Часцей сустракаецца ў мужчын сярэдняга ўзросту, 2/3 хворых злоўжываюць алкаголем. Хвароба пачынаецца востра: дрыжыкі, павышэнне тэмпературы, болі ў грудзях. Пасля прарыву гною ў бронху выдзяляецца вялікая колькасць гнойнай макроты, часам з прымешкай крыві і непрыемным пахам. Над зонай пашкоджання лёгкіх спачатку выслухоўваюцца саслабленае дыханне, пасля прарыву абсцэсу - бранхіяльнае дыханне і вільготныя хрыпы. На працягу 1-3 месяцаў можа наступіць шчасны зыход: танкасценныя кіста ў лёгкім або ачаговы пнеўмасклероз; неспрыяльны зыход - абсцэс становіцца хранічным.
Лячэнне
[правіць | правіць зыходнік]Антыбіётыкі ў вялікіх дозах, стымуляванне ахоўных сіл арганізма (высокакаларыйнае харчаванне, бялкі, вітаміны, левамізол, Т-актывін, антыстафілакокавая плазма і гамаглабулін, гемасорбцыя, плазмаферэз). Пры неэфектыўнасці праз 2-3 месяцы — хірургічнае лячэнне. Своечасова пачатае лячэнне звычайна прыводзіць да акрыяння. Пры неэфектыўнасці лячэння на працягу 6-8 тыдняў хворага неабходна шпіталізаваць у хірургічны стацыянар для правядзення бронхоскопического дрэнажу або аперацыі.