Alice Stewart
Alice Stewart![]() | |
---|---|
![]() | |
Vida | |
Nacimientu | Sheffield, 4 d'ochobre de 1906[1] |
Nacionalidá |
![]() |
Muerte | Oxford, 3 de xunu de 2002[2] (95 años) |
Estudios | |
Estudios |
London School of Medicine for Women (en) ![]() Girton College St Leonards School (en) ![]() |
Llingües falaes | inglés |
Oficiu | epidemióloga, radióloga |
Emplegadores |
Universidá d'Oxford Royal Free Hospital (es) ![]() |
Premios |
ver
|
![]() |
Alice Mary Stewart (4 d'ochobre de 1906, Sheffield – 3 de xunu de 2002, Oxford), de soltera Alice Mary Naish, foi una médica y epidemióloga británica, especializada en medicina social y nos efeutos de la radiación sobre la salú. El so estudiu de la enfermedá inducida pola radiación ente los trabayadores de la planta de producción de plutoniu en Hanford, Washington, ye citáu con frecuencia por aquellos que traten de demostrar qu'inclusive dosis bien baxes de radiación causen un peligru considerable. Foi gallardoniada col Premiu Nobel Alternativu en 1986.
Primeros años
[editar | editar la fonte]Alice Stewart nació en Sheffield, Inglaterra, fía d'Albert Naish, médicu del Royal Hospital de Sheffield y l'Hospital de Neños de Sheffield, y más tarde profesor de Medicina na Universidá de Sheffield. Estudió medicina preclínica nel Girton College, de Cambridge, y en 1932 completó los sos estudios clínicos nel Royal Free Hospital de Londres. Adquirió esperiencia n'hospitales de Mánchester y Londres, antes de volver al Royal Free Hospital como médicu especialista (rexistrar). En 1941 consiguió un puestu de profesora na Facultá de Medicina de la Universidá d'Oxford, y foi equí onde desenvolvió'l so interés pola medicina social, asesorando sobre problemes de salú a los trabayadores de fábriques de municiones de guerra.
Estudios epidemiolóxicos
[editar | editar la fonte]El departamentu de Medicina Social y Preventiva de Oxford foi creáu en 1942, siendo Alice Stewart la so direutora adxunta. En 1950 aportó a la direición de la unidá, pero nun se-y concedió'l títulu de "profesora", que s'axudicara al so predecesor, yá qu'aquel día el puestu yera consideráu de menor importancia.[3] Sicasí, en 1953 el Conseyu d'Investigación Médica asignó-y fondos pal so estudiu pioneru sobre los rayos X como causa de cáncer na infancia, tema nel que trabayó dende 1953 hasta 1956. Les sos resultaos fueron primeramente consideraos como erróneos. Les sos conclusiones sobre'l dañu fetal causáu polos rayos X nes muyeres embarazaes fueron finalmente aceptaos en tol mundu y, de resultes, amenorgóse l'usu de médicos de los rayos X mientres l'embaranzu y la primer infancia (anque la so aceptación retrasárase cuasi 25 años).[4] Stewart retirar en 1974.
El so más famosa investigación producióse dempués de la so xubilación formal, como miembru honorariu del departamentu de Medicina Social de la Universidá de Birmingham.[3] Trabayando col profesor Thomas Mancuso de la Universidá de Pittsburgh, esaminó los rexistros d'enfermedá de los emplegaos de la planta de producción de plutoniu de Hanford, nel estáu de Washington, y atopó una incidencia enforma mayor d'enfermedaes inducíes pola radiación de lo que figuraba nos estudios oficiales[5] Sir Richard Doll, epidemiólogu respetáu pol so trabayu sobre les enfermedaes rellacionaes col tabaquismu, atribuyó los sos afayos anómalos a un analís estadísticu "cuestionable" realizáu pol so ayudante, George Kneale (que se dio cuenta de que podía equivocase non intencionalmente produciendo una "sobreestimación" de los diagnósticos de cáncer nes comunidaes cercanes a la fábrica). La mesma Stewart reconoció que les sos resultaos taben fuera del rangu consideráu estadísticamente significativu.[6][7] Na actualidá, sicasí, el so informe ye valoráu como una respuesta a la perceición de sesgu nos informes producíos pola industria nuclear.[3][8]
En 1986 foi estremada col Premiu al Sustentu Bien Ganáu o Premiu Nobel Alternativu, un premiu añal concedíu en Estocolmu.[9] Stewart finalmente consiguó el so acobiciáu títulu de "profesora" pol so nomamientu como caderalga nel Lady Margaret Hall, Oxford.[10] En 1997 Stewart foi nomada primer presidenta del Comité Européu de Riesgos de la Radiación.[11]
Bibliogafría
[editar | editar la fonte]- Greene, Gayle (1999). The Woman Who Knew Too Much — Alice Stewart and the Secrets of Radiation. Ann Arbor MI: University of Michigan Press. ISBN 0-472-11107-8.
Obituarios
[editar | editar la fonte]- Anthony Tucker, Guardian, Friday 28 June 2002. Alice Stewart: Pioneering woman scientist whose research into the dangers of x-rays and nuclear radiation shook the establishment. Published in Environment section.
- Carmel McCoubry, New York Times, Thursday 4 July 2002. Alice Stewart, 95; Linked X-Rays to Diseases. Published in Section B, page 8.
- Caroline Richmond, The Independent, Tuesday 9 July 2002. Dr Alice Stewart: Thorn in the side of the nuclear industry.
- Bithell, John F (avientu de 2002). «Obituary: Professor Alice Stewart». Journal of Radiological Protection 22 (4): páxs. 425–8. doi: . PMID 12680428. http://www.iop.org/EJ/abstract/0952-4746/22/4/601.
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ Afirmao en: SNAC. Identificador SNAC Ark: w6hf1311. Apaez como: Alice Stewart. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
- ↑ Afirmao en: autoridaes BNF. Identificador BnF: 13746654n. Apaez como: Alice Mary Stewart. Autor: Biblioteca Nacional de Francia. Llingua de la obra o nome: francés.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Doll, Richard (xineru de 2006). «Alice Stewart», Oxford Dictionary of National Biography. Oxford, England: Oxford University Press.
- ↑ Stewart, Alice M; J.W. Webb; B.D. Giles; D. Hewitt, 1956. "Preliminary Communication: Malignant Disease in Childhood and Diagnostic Irradiation In-Utero," Lancet, 1956, 2: 447.
- ↑ Mancuso, Thomas; Stewart, Alice; Kneale, George (payares de 1977). escritu en MacLean VA. «Radiation exposures of Hanford workers dying from cancer and other causes». Health Physics (Health Physics Society) 33: páxs. 369–385. ISSN 1538-5159. PMID 591314.
- ↑ Stewart, Alice; Kneale, George (1978). «Low-dose radiation». The Lancet 312 (8083): páxs. 262–263. doi: . ISSN 01406736. «[Nuesu] enfoque rique dosis muncho más grandes de les que s'atoparon nel estudiu de Hanford o una base de datos muncho más grande».
- ↑ Martin, John (November 1980). «On cancer and radiation». Bulletin of the Atomic Scientists (Chicago, IL) 36 (9): p. 59. «L'intervalu d'enfotu del 90 per cientu ta llindáu nel rangu de 380-448 muertes de cáncer. Asina, 442 muertes nun s'esvia significativamente de la mira permediu... Kneale y Stewart nun reclamaron que les sos resultaos yeren estadísticamente significativos.».
- ↑ Mole, R. H. (1 de mayu de 1982). «Hanford radiation study». British Journal of Industrial Medicine (Londres: BMJ Publishing) 39 (2): páxs. pp 200–202. ISSN 0007-1072. PMID 7066239.
- ↑ «Alice Stewart». Laureates. Right Livelihood Foundation. Archiváu dende l'orixinal, el 17 de payares de 2008. Consultáu'l 6 de xunu de 2008.
- ↑ Vines, Gail (28 de xunetu de 1995). «A Nuclear Reactionary». Times Higher Educational Supplement.
- ↑ Staff writers. «Background: the ECRR». European Committee on Radiation Risk. Consultáu'l 18 de xunu de 2009.