Otto Nückel (Cologne, 6 September 1888 – Cologne, 12 November 1955) was a German painter, graphic designer, illustrator and cartoonist. He best known as one the 20th century's pioneer wordless novelists, along with Frans Masereel and Lynd Ward.
Nückel, who had exhibited skill as an artist in his childhood, dropped out of medical school in Freiburg im Breisgau and moved to Munich where he resided for the remainder of his life. There he developed his skill in drawing and painting, joining the artists' association, the Munich Sezession, and developing an interest in relief printing. Because of the scarcity of wood, Nückel made engravings for relief prints on lead plates. A pioneer in lead engraving, Nückel developed an accomplished mastery of this medium, distinguished by ample use of the multiple-line tool. He illustrated works by Thomas Mann, E. T. A. Hoffman and others before garnering considerable attention with his own publication Destiny: A story in pictures (Schicksal. Eine Geschicte in Bildern. Munich: Delphin Verlag, 1930). This wordless novel highlights the life and suffering of a female protagonist as a vehicle for a dark social critique. Much of Nückel's work favors dark comedy, profound irony and an often scathing sarcasm.
Net als een pop afgedankt door de kind
Net als een blad afgerukt door de wind
Net als een visje dat bijt in een haak
Zo voel ik mij o zo vaak
Dan zie ik de wolken zo dreigend en grauw
En hoor ik de kreet van een vogel in 't nauw
De regen die valt en de zon zie ik niet
Dan zing ik wat bang mijn lied
refrain:
Een beetje vrede, een beetje liefde, voor deze wereld waarop wij wonen
Een beetje vrede, een beetje vreugde, er over dromen dat doe ik al
Een beetje vrede, een beetje liefde, dat er weer hoop is voor alle mensen
Een beetje vrede, een beetje vreugde, toe laat ons wensen dat komen zal
Ik ben maar een meisje dat zingt wat ze voelt
En in een lied zegt wat ze bedoelt
Ik ben soms alleen als een meeuw in de wind
Die voelt dat de storm begint