Persian theatre goes back to antiquity. The first initiation of theater and phenomena of acting can be traced in ceremonial theaters to glorify national heroes and legends and to humiliate the enemy, as in the classics "Soug Sivash" and "Mogh Koshi" (Megakhouni). Ancient Persian theatre and dance was significantly researched by the Greek historian Herodotus of Halikarnassos, who lived during the Persian rule in Greece. In his work Book IX (Calliope), he describes the history of Asian empires and also the Persian wars until 478 BC.
These are a few of the dramatic performing arts that became popularized in Iran in 7th century AD, long before the advent of cinema. A few examples include:
Net als een pop afgedankt door de kind
Net als een blad afgerukt door de wind
Net als een visje dat bijt in een haak
Zo voel ik mij o zo vaak
Dan zie ik de wolken zo dreigend en grauw
En hoor ik de kreet van een vogel in 't nauw
De regen die valt en de zon zie ik niet
Dan zing ik wat bang mijn lied
refrain:
Een beetje vrede, een beetje liefde, voor deze wereld waarop wij wonen
Een beetje vrede, een beetje vreugde, er over dromen dat doe ik al
Een beetje vrede, een beetje liefde, dat er weer hoop is voor alle mensen
Een beetje vrede, een beetje vreugde, toe laat ons wensen dat komen zal
Ik ben maar een meisje dat zingt wat ze voelt
En in een lied zegt wat ze bedoelt
Ik ben soms alleen als een meeuw in de wind
Die voelt dat de storm begint