Éile [ˈeːle] (Irish: Éle, Éli, commonly anglicised as Ely), was a medieval petty kingdom in northern Munster, Ireland. The historic barony of Eliogarty was the core of the kingdom.
The clan or people of Éile claimed descent from Céin (Cian), a younger son of Ailill Aulom and brother of Éogan Mór, and thus had kinship with the Eóganachta. It has been suggested that the Éile were actually of Laigin origin, and that they may in fact have been the rulers of the Cashel area before the rise of the Eóganachta, as suggested by their role in Eóganachta origin tales, such as the Senchas Fagbála Caisil.
Éile was bounded to the north by the Kingdom of Mide, to the south by Cashel and to the east by the Kingdom of Ossory. It consisted of the baronies of Clonlisk, Ballybritt, Ikerrin and Eliogarty. By the 12th century, approximately one thousand years later, it was much reduced in size.
The area then known as Éile was divided into two principal regions or lordships, the northern of which, called Éile Uí Chearbhaill (Ely O'Carroll), was ruled the O'Carroll family. The southern lordship, called Éile Uí Fhogartaigh (Ely O'Fogarty), was ruled by the O'Fogarty family, who may have been of a separate lineage, possibly Dalcassian, from the O'Carrolls. Alternatively they were actually kindred but regional politics influenced later genealogists to associate them with different provincial dynasties at different periods. John O'Hart finds an Uí Néill descent from Fogartach mac Néill for the O'Fogartys.
Wakker om half vijf, weer nen halven dag voorbij
(fucking houten kop)
De kater zit vooral opzij
Lange nachten, waarschijnlijk was ik behoorlijk scheef
Misschien was het plezant, maar mijn geheugen is een zeef
Ik heb mijn oude gewoonte weeral volledig terug
En mensen merken het, ze praten achter mijne rug
'K ben als ne gokker die den helft al verloren heeft
(blijven gaan)
Precies alsof ik morgen nie meer leef
Alsof ik nie meer aan u denk ik mis u pokkehard
Da single-zijn heeft mij genekt vanaf de fucking start
Ik weet nie waarom ik feest, waarom ik niks stuur
Waarom ik uitgezogen naar een volle ?
En ik hoor de stemmen terug van gisterennacht
"Hij is zo irritant, hij is weer iets te zat"
Ik fuck het op, ik fuck het op
En vanavond ben ik fris, dan doen ik het weer
Party all night, drie uur en ik lig al neer
Ik fuck het op...
Zonder een noodkreet, zonder een teken
Ik heb u plots in een bevlieging weggesmeten
En 'k heb u laten liggen da was weeral heel stoer
Maar toen de deur dicht sloeg kneep het mijn keel toe
Nu heb ik tegenslag, stroppen zien ik heel den dag
Nu zen ik het die zit te sturen of ik toesteken mag
Ik krijg ne "fuck you, nu komd'op de proppen"
En die shit is zo waar maar toch kan ik het nie verkroppen
Ik lig te stinken in mijn bed, ik kom voor niks deruit
Ik zien gebouwen en bruggen als ik mijn ogen sluit
En 't is nie meer dan redelijk da 'k in de hel ben
Maar ik wil iemand slagen precies alsof ik het zelf ben
En ik kan nummers vol zagen maar het is te laat
Ge moet van u af bijten, 't was mijn eigen raad
Ik fuck het op, ik fuck het op
Waarschijnlijk slaan ik morgen door en dan bel ik u weer
Vier keer voicemail en dan leg ik neer