Eternitas
Bu maqolaga boshqa birorta sahifadan
ishorat yoʻq. (avgust 2024) |
Lotincha yozilishi | Aeternitas |
---|---|
Jins | ayol |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Hadrian_dupondius.jpg/290px-Hadrian_dupondius.jpg)
Eternitas (lotincha: Aeternitas) - Rim maʼbudasi, abadiylikning timsoli. Yunon Aioniga oʻxshaydi.
Koʻpincha Rim tangalarida tik turgan yoki oʻtirgan ayol koʻrinishidagi turli xil atributlarga ega boʻlgan abadiylik, oʻlmaslik, vaqtning uzluksizligini anglatadi: shar va samoviy jismlar (quyosh, oy, yulduzlar) koʻrinishidagi osmon; buyuklik va kuch belgilari (tayoq); bardoshli hayvon sifatida sher yoki fil; kuldan koʻtarilgan feniks; oʻz dumini tishlagan ilon (ouroboros); kosa, mashʼal va boshqalar. Tangalarda u AETERNITAS, AETERNITAS AUGUSTI, AETERNITAS IMPERII, AETERNITAS POPULI ROMANI yozuvlari bilan birga keladi. Bu Rim imperiyasining abadiy qudratini, shuningdek, marhum va imperator oilasining ilohiy aʼzolarining abadiy xotirasini anglatadi.
Bundan tashqari, eternitas lotin va oʻrta asr falsafasining atamasi boʻlib, boshi yoki oxiri boʻlmagan borliqning toʻliqligiga egalikdir. „Bizning „hozir“imiz yugurayotgandek tuyuladi va shu tariqa vaqt va abadiylikni (sempiternitas) yaratadi, ilohiy „hozir“ esa doimiy, harakatsiz, barqaror – abadiylikni (aeternitas) yaratadi“[1]. „Dunyoning abadiyligi, oʻrta asr gʻoyalariga koʻra, eternitas emas, balki sempiterintas (eternitas faqat Xudoga xosdir), yaʼni u cheksiz davomiylikni ifodalaydi“[2].
446 Eternitas asteroidi Eternitas sharafiga nomlangan.
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ Боэций. Каким образом Троица есть единый Бог, а не три божества // Боэций. Утешение Философией и другие трактаты. М., Наука, 1990.
- ↑ Гайденко П. П., История новоевропейской философии в её связи с наукой. М., Либроком, 2009. ISBN 978-5-397-00161-8.
Adabiyotlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001.
Havolalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Описания монет с изображением Этернитас Архивная копия от 29 января 2009 на Wayback Machine