yıkmak
Türkçe
[değiştir]Köken
[değiştir]Söyleniş
[değiştir]Eylem
[değiştir]yıkmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi yıkar)
- Kurulu bir şeyi parçalayarak dağıtmak.
- Evi yıktılar.
- Devirmek, yere sermek.
- Bir yumrukta adamı yıktı.
- Bir yana eğmek.
- Hasır şapkasını her zamanki gibi sağ kaşına yıkmış.
- Yıkımına yol açmak, mahvına neden olmak.
- Bu acı onu yıkar.
- (Birine) Yüklemek.
- Suçu bana yıktı.
- (Yük için) İndirmek.
- Eraslan yükü yıktı.
Eş anlamlılar
[değiştir]- (parçalayarak dağıtmak): bozmak, tahrip etmek
Karşıt anlamlılar
[değiştir]Türetilmiş kavramlar
[değiştir]Çeviriler
[değiştir]Eski Türkçe
[değiştir]Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.
Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:
- Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Eski Türkçe alfabesinde yazılmamıştır.
- Bu söz(cük) varlığını ispatlayacak hiçbir kaynak içermemekte, lütfen kaynak eklenmesinde yardımcı olun.
Eylem
[değiştir]- [1] Yıkmak
- [2] Yıkılmak