mukavemet
Türkçe
[değiştir]Söyleniş
[değiştir]- Heceleme: mu‧ka:‧ve‧met
Köken
[değiştir]Ad
[değiştir]mukavemet (belirtme hâli mukavemeti, çoğulu mukavemetler)
- dayanma, karşı durma, karşı koyma, dayanırlık
- Bünyesi de, ruhu da hayatın güçlükleriyle ve yoksullukları ile çarpışarak mukavemet ve kudret kazanmıştı. - İ. A. Gövsa
- (fizik) direnç
Sözcük birliktelikleri
[değiştir]Kaynakça
[değiştir]- Türk Dil Kurumuna göre "mukavemet" maddesi
Çeviriler
[değiştir]çeviriler
|